دلبر سبز

به گردپای من امروز لشگری نرسد                         به اوج بال و پرم هیچ شهپری نرسد

سوار مرکب عشقم رکاب یعنی چه                        به این سوار ِ پیاده تکاوری نرسد

دوباره سالروز عروج معشوقم به سمت معشوقش شد. خیلی حرف‌ها دارم که نمی‌زنم چون گفتنی نیست، فقط یه حرف:

 ارباب جان،

این چند وقت هر حرفی می‌شنیدم و هر مطلبی در وبلاگ‌های دیگه می‌خوندم همه از معشوقشون شکایت داشتند. همه از جفا و بی‌وفایی دلبرشون غمگین بودند. انقدر از این حرفا شنیدم که نزدیک بود روی منم تأثیر بزاره. یادته اربعین وقتی پرچم گنبد حضرت عباس (ع) رو آورده بودند هیئت و بچه‌ها اونطوری باهاش عشقبازی می‌کردند چقدر دلم گرفت؟ اون شب گفتم:

چشمت هزار مرتبه عیسی مریم است                     زین نسخه در مکاتبه‌ی غیر ما کم است

اشک مرا به رونق خود دست کم نگیر                       بیت العتیق هر چه که دارد ز زمزم است

دل تنگ و دست تنگ و دهان تو نیز تنگ                     اینجا بساط کشتن عاشق فراهم است

انصاف ده چقدر مرا سر دوانده‌ای                              یک بوسه چیست کین همه زحمت فراهم است

اما خیلی زود دوباره دستمو گرفتی، نه اینکه کرامت‌ها و بزرگواری‌های قبلی‌ات رو یادآوری کرده باشی، نه، باز هم لطف کردی و چیزهای جدیدی بهم عطا کردی. بعضی موقع‌ها انقدر مهربونی می‌کنی که فکر می‌کنم تو عاشق منی! به نظرم در عشق هم همین درسته، عشق باید به عاشق عزت بده، نه اینکه اونو خوار و رسوا کنه.

دَم تو گر نبُوَد آدمی نمی‌مانَد                               نه آدمی که ملک هم دَمی نمی‌ماند

نیازمند، دو عالم به یک اشاره‌ی توست                 اگر تو ناز کنی عالمی نمی‌ماند

هزار بار شهادت دهد قبیله‌ی دل                          اگر تو جود کنی حاتمی نمی‌ماند

بعضی موقع‌ها فکر می‌کنم با این اشتباهات من و با اینکه خیلی وقت‌ها به یادت نبودم رووم نمیشه دوباره بیام طرفت، ولی هر چی گشتم دیدم فقط می‌تونم در ِ خونه‌ی خودت رو بزنم.

مرغ دل آرا به چمن می‌زند                                 دست توسل به حسن می‌زند

غنچه به لبخند تو وا می‌شود                              خاک به لطف تو طلا می‌شود

شاید من هم به لطف تو طلا شدم و برا همیشه تونستم پیشت بمونم.

اهل عالم بدانید گدای حسنم                              نوکری خسته دل و بی سروپای حسنم

منّت غیر نباشد به خدا گردن من                          شکرُ لِلّه که محتاج عطای حسنم

 

 

دیدگاه ها (۱۰)

سلام

رحلت نبی اکرم(ص) و شهادت کریم اهل بیت(ع) و شهادت امام رضا(ع) رو تسلیت میگم

وبلاگ ضامن آهو به روز شد
عالی بود
با سلام
وبلاگ خوبی دارید
موفق با شید
سلام
ممنونم از حضورتون
متن عالی بود......امیدوارم شما هم هر چی از مولا می خواهید بگیرید الساعه

موفق باشید
آقا چقدر خوشبحالته,که هم این قدر اهل ایمان و اهل دلی ,هم اهله قلم,خیلی بهت غبطه خوردم,جدا میگم ,به مادرت به خاطر همچین جوونی تبریک میگم
موفق باشی و سربلند
//blog.ir/media/images/guest.png?1 یکی از 360
عشق باید به عاشق عزت بده ، نه اینکه اونو خوار و رسوا کنه .
این حرفتون درسته و در عشق حقیقی جلوه پیدا میکنه .
موفق باشید .
سلام.....

ممنونم از شعر بسیار زیبایی که واسم گذاشتین

نوشته هاتون شاهکاره......................موفق باشید
//blog.ir/media/images/guest.png?1 قاسم صفایی نژاد
سلام سحر خانم ، ممنون از لطفتون . اما فکر نمی کنم اهل ایمان باشم ! اهل ایمان به حرف نیست به عمله . منم خودمو می شناسم که اونقدر که در توانم هست اهل عمل نیستم . ببخشید اینجا جوابتون رو دادم چون هیچ رد پایی از خودتون نزاشتید مجبور شدم اینجا پاسخ بدم
به هر حال ممنون
نا امید از در لطف تو کجا خواهد رفت تو ببخشای که درگاه تو را ثانی نیست
مثل همیشه قشنگ بود.
یا حق...
نمی دونم اگه این عشقهای حقیقی نبودن جای ما الان کجا بود
.
.
.
.
.
.
اونم با زندگی های الان ما
کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.