حال ما تسلیم فرمان می‌شویم!

صلح کردم با خدای خویشتن                     صلح قبل از مرگ با رنگ کفن

ای ملائک در به رویم وا کنید                      بهتر از این با دل من تا کنید

من دلم را روی دست آورده ام                    لشگرم را از شکست آورده ام

گریه ی توبه امانم را بُرید                           تیغ نام تو زبانم را برید

این منم آن رو سیاه سال قبل                    در خجالت از گناه سال قبل

این منم در زلف شب افکنده دست              این منم بیچاره ای چاره پرست

چاره ی بیچارگان دستم بگیر                      دست من امروز هستم را بگیر

ای شب تاریک نورم را بده                         زان لب شیرین شورم را بده

من بساطم را کنون انداختم                       خود نگو اینک تو را نشناختم

من همان عبد گنهکار توام                         سایه خواه ظل دیوار توام

میوه ی ما لک شده ما را بخر                     از برای خود دل ما را ببر

خود مبین بر حال و روز زار ما                      روزگاری داشت رونق کار ما

ما به سرسبزی ارادت داشتیم                    از طفولیت سیادت داشتیم

سجده می بردیم بر درگاه تو                      اشک می چیدیم در فصل درو

جانماز ما به روی آب بود                            جای اتراق همه محراب بود

شب به شب حالی به حالی می شدیم      کشته مولی الموالی می شدیم

بی خبر بودیم از درد فَلک                          زخم میدادیم بر دست نمک

ذکر می خوردیم جای نان شب                   غصه می خوردیم اما بی تعب

مطرب خود می شدیم و تار خود                 گاه حمّال خود و گه بار خود

حالیا مانده است از ما پرده ای                   آری ای حمال تن بد کرده ای

جانماز ما نمیدانم چه شد                         آن سیادت ها نمی دانم چه شد

سبزی ما را از این سفره که بُرد ؟               سبزی ما را مگر ابلیس خورد

سالیان بگذشت و امد نو به نو                   ای دریغ از حاصل فصل درو

زخم ما تن داد بر درمان غیر                      خیر شر شد ، شر ما هم گشت خیر

حال ما تسلیم فرمان می شویم                آنچه گویی آن بشو آن می شویم

راه امید را به چشم ما مبند                      خشک شد گر چشم ما بر ما مخند

ما ضرر کردیم طی سال را                        حُسن خود دیدیم ، سوءحال را

ای خدا حال مناجاتی بده                         مثل حلوا اشک خیراتی بده

با من از راه غضب داخل نشو                    راست گفتم بر جفا مایل نشو

جان هر چه مَرد ، ما را رو نکن                   آبروی مانده را جارو مکن

 

 

دیدگاه ها (۹)

//blog.ir/media/images/guest.png?1 سکوت سبز
الهی عاملنا بفضلک و لا تعاملنا بعدلک.
شعر بسیار زیبایی بود.
حال ما تسلیم فرمان می شویم
موفق باشید مطلب پر باری بود .
زیبا و دلنشین بود(مثل همیشه)
ممنون که سر زدید
من همان عبد گنهکار توام سایه خواه ظل دیوار توام

میوه ی ما لک شده ما را بخر از برای خود دل ما را ببر
.
.
.
.
خیلی خوب بود
//blog.ir/media/images/guest.png?1 دریاوطوفان
سلام
بابا دمت گرم کمتر دیده بودم یکی تو وبش از خدا بنویسه.
خیلی حال کردم.ما نوکر شما و خدام هستیم.
راستی من طوفانم ولی معروف نیستم
اگه چیزی رو با قلبت کشف کنی جواهره
و اگه اونو به دیگران هم ببخشی
یعنی:
تو یه معدن جواهر داری.
به کلبه من سر بزن
سلام
وب زیبایی دارین و آپ فوق العاده زیبایی نوشتین.
ممنون که با حضور گرمتون کلبه سرد منو گرم کردین.
موفق باشین
سلام سال نو مبارک ممنون که به من سر زدی خوشحال شدم وب جالبی هم داری بازم پیش ما بیا
خیلی خیلی کیفور شدم
.
موفق باشید
کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.