قاسم بن الحسن

 

در شگفتم که چرا با وجود وضعیت شهادت علی اکبر (ع) و عباس بن علی (ع)، حضرت معشوق در مورد شهادت تو «بلای عظیم» را به کار برد... مگر چه بر سرت آمد که گویی به بلای عظیم گرفتار شدی و مگر چقدر عاشق بودی که این بلای عظیم، برایت «از عسل شیرین‌تر» بود.

 

تو فرق نداری به خدا با پسر خویش              اینگونه عمو را مکشان پشت سر خویش
خوب است نقابی بزنی بر قمر خویش           تا قوم زمینت نزنند با نظر خویش
آخر تو شبیه حسنی، حرز بینداز                   تو یوسف صحرای منی، حرز بینداز
بالای فرس بودی و بانگ جرس افتاد              بانگ جرس افتاد، به رویت فرس افتاد
از هر طرفی بال و پرت در قفس افتاد             سینت که صدا کرد، عمو از نفس افتاد
فرمود که سخت است تماشای تو قاسم        مُردم ز تماشای تقلای تو قاسم
میل تو به شوق آمد و ضرب المثلت کرد          آینه جنگیدن مرد جَمَلت کرد
آنقدر عسل گفتی و مثل عسلت کرد             با زحمت بسیار عمویت بغلت کرد
از بس که عدو سنگ به ظرف عسلت زد         اندام تو در بین عسل نیز کش آمد
 
* این شعر در شب 6 محرم سال 88 توسط حاج منصور خوانده شده است.

 

دیدگاه ها (۴)

قاسم وقتى قدم به میدان کارزار نهاد این رجز مى خواند:
ان تنکرونى فانا بن الحسن
سبط النّبى المصطفى المؤ تمن
هذا حسین کالاسیر المرتهن
بین اناس لا سقوا صوب المزن
(( اگـر مـرا نمى شناسید من فرزند حسن سبط پیامبر برگزیده و امینم در حمایت از حسین مـى جنگـم که مـانند اسیر در مـیان مـردمـى است که خدا آنها را از باران رحمتش سیراب نگرداند. ))
جامه این تازه گل از ارغوان رنگین تر است
مرگ پیش چشم قاسم از عسل شیرین تر است
یه سوال بپرسم؟
رمان چقدر می‌خونی؟
//blog.ir/media/images/guest.png?1 قاسم صفایی نژاد
راستشو بگم هیچی! دوس دارم بخونم ولی تا حالا کم پیش اومده که موضوع رمان آنقدر برام جذابیت داشته باشه که مجبورم کنه بخونمش!
کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.