با تو سخن بگویم

من بنده تو هستم، عهد تو را شکستم               پرونده سیاهم، مانده به روی دستم
عبد فراری‌ات را دلخون نمی‌کنی تو                    از خانه‌ات گدا را بیرون نمی‌کنی تو
دل باصفا نکردم، از تو حیا نکردم                         بر توبه‌نامه‌ی خود اصلا وفا نکردم
شرمنده‌ام نبردی هرگز تو آبرویم                        تازه اجازه دادی با تو سخن بگویم
پیش تو سربه‌زیرم، حب تو در ضمیرم                   آیا شود که روزی، از عشق تو بمیرم
ممنونم از عطایت، دادی به من لیاقت                  بار دگر ببینم این سفره ضیافت
دل خانه‌ی علی شد، مستانه‌ی علی شد            شیعه ز روز اول، دیوانه‌ی علی شد
من سائل تو هستم، کی می‌دهی جوابم            زهرا گرفته دستم، کی حق کند عذابم؟
دل شد حریم جانان، هر دم شدم پریشان            عقده ز دل گشودم، ناله زدم حسین جان
عبد امیر عشقم، شیدای عالمینم                      ای عاقلان بدانید، دیوانه‌ی حسینم
در وادی محبت خدا خودش می‌دونه                     محبت تو مولا زد از دلم جوونه
آب روان بنوشم، گویم به آه سوزان                     دوستت دارم حسین جان، فدات بشم حسین جان



* این شعر توسط حاج منصور در شب دهم رمضان ۹۰ خوانده شده است.

* فایل صوتی این شعر را می‌توانید از اینجا دریافت نمایید.

دیدگاه ها (۰)

هیچ دیدگاهی هنوز ثبت نشده است
کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.