بهار دولتم گلریزتر شد

دلم خوش بود، شورانگیزتر شد              بهار دولتم گلریزتر شد
هلال ماه از وصلم خبر داد                      که ناگه گوش جانم تیزتر شد
«دوعیتم» را که بر من میزبان گفت          شب مهمانی‌ام تجهیزتر شد
چنان صوت دل‌انگیزی شنیدم                 که دنیا در نظر ناچیزتر شد
صدا آری! صدای آشنا بود                      به مهمان، میزبان «می»‌ریزتر شد
خدا بود و نبی بود و علی بود                ز ساقی، ساغرم لبریزتر شد
به مهمانی کنار میزبانان                      شدم دعوت، نگاهم تیزتر شد
حسن بود و حسین و آل زهرا                برایم سفره رنگ‌آمیزتر شد
دل دیوانه‌ام از این ضیافت                      به یکباره جنون‌آمیزتر شد
به یکتایی قسم، چشم خمارم              به عشق میزبان، شب‌خیزتر شد
نه یک تن، چهارده ساقی کنارم            شراب وصل شورانگیزتر شد
شرابی دست من دادند کز آن               لبم، کامم، گلویم، لیزتر شد
گرفتم رشته حبل المتین را                   به دامانی که دست‌آویزتر شد
ملائک دست شیطان را که بستند         دل سرگشته، ناپرهیزتر شد
به مستی باده‌ها سر می‌کشیدم          تقرب‌های دل سرریزتر شد
ملک هم جذب تسبیحات من بود           دم و شورم، نوایم ریزتر شد
دم گرمی ز اربابم گرفتم                       که آه سینه حزن‌انگیزتر شد
نگار من به مسلخ کار مهمانی کشیده    نگاه حسرتم خون‌ریزتر شد
دعا می‌کرد زیر تیغ و نیزه                      سلاح او ز نیزه تیزتر شد
هر آنکه فارغ از کرب و بلا شد                 خزان عمر او پاییزتر شد



 * این شعر در شب دوم ماه رمضان ۹۰ توسط حاج منصور خوانده شده است.

دیدگاه ها (۰)

هیچ دیدگاهی هنوز ثبت نشده است
کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.