اول تویی همیشه که آغاز می‌کنی

من کیستم که لطف خود ابراز می‌کنی            در را نیامده به رویم باز می‌کنی

من چوب قهر کردن خود را نخورده‌ام                از بس می‌آوری و مرا ناز می‌کنی

اول تویی همیشه که لبخند می‌زنی               اول تویی همیشه که آغاز می‌کنی

من یک گناه کرده‌ی گردن شکسته‌ام              آیا مرا دوباره سرافراز می‌کنی

بگذار خوب گریه کنم از خجالتت                      امشب که باز در به رویم باز می‌کنی

گفتم پرم شکسته، به دردت نمی‌خورد            گفتی دلت شکسته و پرواز می‌کنی

من آدمم، یقین می‌کنم که باز                       با یک حسین (ع) در دلم اعجاز می‌کنی

 

* این شعر توسط حاج منصور ارضی در شب 7 رمضان سال 90 خوانده شده است.

* فایل صوتی این شعر را می‌توانید از اینجا دریافت نمایید.

دیدگاه ها (۲)

//id.bayan.ir/bayan/profile/avatar/sBfYmcnVHJjLdg-xBfTGbgNwXlw%3D/ وحید چکشی
 خیلی قشنگ بود حاجی
 باسلام وخسته نباشید،
خدا خیرتون بده که در عرصه فرهنگی تلاش میکنید.
انشاءالله در پناه آقا امام زمان موفق باشید.
اگه دوست داشتید به وبلاگ حقیر هم که با موضوع معرفت شناسی اهل بیت "علیهم السلام" هست یه سری بزنید.
http://sabuo.blogfa.com
در صورت تمایل شما بزرگوار حاضر به تبادل لینک هستم. یاعلی
کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.