کسی که عقل ندارد، ادب ندارد؛ کسی که همت ندارد، مروت ندارد و کسی که دین ندارد، حیا ندارد. خردمندی موجب معاشرت نیکو با مردم است و به وسیله عقل سعادت هر دو عالم بدست می‌آید.
امام حسن مجتبی علیه السلام
پژوهشگر را دنبال کنید پژوهشگر را دنبال کنید

بایگانی

طبقه بندی موضوعی

آخرین نظرات

۴ مطلب در اسفند ۱۳۸۶ ثبت شده است


ای آفتاب دین مرا دریاب، ارباب                      وا کن ز نورت بر دلم هر باب، ارباب
در ظلمت شب بی‌فروغت بی‌پناهم              گم می‌شوم بی رویت ای مهتاب، ارباب
دنیا پر از دام هوا و خودپرستی است              دستم بگیر از دامن مرداب، ارباب
ای چشمه‌ی خورشید ما را رهنمون باش        تا آب بشناسیم از سرداب، ارباب
ای ناجی دلها و نجینا من الغم                      دریای غم شد گرد ما گرداب، ارباب
ما را به دریای محبت راه بردی                       اما بخوان محشر هم از احباب، ارباب
ما پرچمی غیر از ولایت بر نداریم                     ما را جدا کن از صف احزاب، ارباب


 

* این شعر در شب سوم محرم 86 توسط حاج منصور خوانده شده است. برای دریافت فایل صوتی آن اینجا کلیک نمایید.
 
 
 
 

 
 
۵ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۳ اسفند ۸۶ ، ۱۱:۱۶
قاسم صفایی نژاد
به گردپای من امروز لشگری نرسد                         به اوج بال و پرم هیچ شهپری نرسد
سوار مرکب عشقم رکاب یعنی چه                        به این سوار ِ پیاده تکاوری نرسد
 
دوباره سالروز عروج معشوقم به سمت معشوقش شد. خیلی حرف‌ها دارم که نمی‌زنم چون گفتنی نیست، فقط یه حرف:
 
 ارباب جان،
 
این چند وقت هر حرفی می‌شنیدم و هر مطلبی در وبلاگ‌های دیگه می‌خوندم همه از معشوقشون شکایت داشتند. همه از جفا و بی‌وفایی دلبرشون غمگین بودند. انقدر از این حرفا شنیدم که نزدیک بود روی منم تأثیر بزاره. یادته اربعین وقتی پرچم گنبد حضرت عباس (ع) رو آورده بودند هیئت و بچه‌ها اونطوری باهاش عشقبازی می‌کردند چقدر دلم گرفت؟ اون شب گفتم:
 
چشمت هزار مرتبه عیسی مریم است                     زین نسخه در مکاتبه‌ی غیر ما کم است
اشک مرا به رونق خود دست کم نگیر                       بیت العتیق هر چه که دارد ز زمزم است
دل تنگ و دست تنگ و دهان تو نیز تنگ                     اینجا بساط کشتن عاشق فراهم است
انصاف ده چقدر مرا سر دوانده‌ای                              یک بوسه چیست کین همه زحمت فراهم است
 
اما خیلی زود دوباره دستمو گرفتی، نه اینکه کرامت‌ها و بزرگواری‌های قبلی‌ات رو یادآوری کرده باشی، نه، باز هم لطف کردی و چیزهای جدیدی بهم عطا کردی. بعضی موقع‌ها انقدر مهربونی می‌کنی که فکر می‌کنم تو عاشق منی! به نظرم در عشق هم همین درسته، عشق باید به عاشق عزت بده، نه اینکه اونو خوار و رسوا کنه.
 
دَم تو گر نبُوَد آدمی نمی‌مانَد                               نه آدمی که ملک هم دَمی نمی‌ماند
نیازمند، دو عالم به یک اشاره‌ی توست                 اگر تو ناز کنی عالمی نمی‌ماند
هزار بار شهادت دهد قبیله‌ی دل                          اگر تو جود کنی حاتمی نمی‌ماند
 
بعضی موقع‌ها فکر می‌کنم با این اشتباهات من و با اینکه خیلی وقت‌ها به یادت نبودم رووم نمیشه دوباره بیام طرفت، ولی هر چی گشتم دیدم فقط می‌تونم در ِ خونه‌ی خودت رو بزنم.
 
مرغ دل آرا به چمن می‌زند                                 دست توسل به حسن می‌زند
غنچه به لبخند تو وا می‌شود                              خاک به لطف تو طلا می‌شود
 
شاید من هم به لطف تو طلا شدم و برا همیشه تونستم پیشت بمونم.
 
اهل عالم بدانید گدای حسنم                              نوکری خسته دل و بی سروپای حسنم
منّت غیر نباشد به خدا گردن من                          شکرُ لِلّه که محتاج عطای حسنم
 
 
 
۱۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۶ اسفند ۸۶ ، ۱۴:۴۱
قاسم صفایی نژاد
پیش از آنی که به هر بی سر و پا دل بندم             کمکم کن که به مردان خدا دل بندم
من که باید به بقای ابدی ره یابم                         آخر از چیست که بر اهل فنا دل بندم؟
هیچ کس از من غفلت‌زده پرسش نکند                 که چرا بر سخن اهل خطا دل بندم؟
من که باید به عنایات تو دل خوش دارم                 به چنین نفس بداندیش چرا دل بندم؟
جسم و جانم شده بازیچه‌ی شیطانک‌ها               مگذارید به فرمان هوا دل بندم
نه به قدرت‌طلبان، نه به سیاست‌زدگان                 جای آن است کمی بر صلحا دل بندم
درد عصیان سرطان دل بیمارم شد                       کو طبیبی که به نامش به شفا دل بندم
دل نااهل مرا خبره طبیبی بفرست                       من نه آنم که به درمان و دوا دل بندم
 
 
۹ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ اسفند ۸۶ ، ۱۷:۳۲
قاسم صفایی نژاد
 
دیدید مادر چطور محبت می‌کنه؟ وقتی یه نوزاد خودشو کثیف می‌کنه، همه از نوزاد دور میشن و فقط مادرشه که میگه: قربونت برم، کثیف کردی؟ بریم بشورمت!
این محبتی است که خدا فقط در وجود مادر گذاشته، اما خودش از اون مهربون‌تره!
میگه: بنده‌ی من! کثیف کردی؟ انقدر زود می‌شورمت که هیشکی نفهمه چیکار کردی...
 
 
 
 
 
۱۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۲ اسفند ۸۶ ، ۱۴:۲۲
قاسم صفایی نژاد