کسی که عقل ندارد، ادب ندارد؛ کسی که همت ندارد، مروت ندارد و کسی که دین ندارد، حیا ندارد. خردمندی موجب معاشرت نیکو با مردم است و به وسیله عقل سعادت هر دو عالم بدست می‌آید.
امام حسن مجتبی علیه السلام
پژوهشگر را دنبال کنید

بایگانی

طبقه بندی موضوعی

آخرین نظرات

۶ مطلب در تیر ۱۳۸۶ ثبت شده است

 
خون می‌رود به صفحه که املا کنم تو را                      نامت بزرگ گشت نشد جا کنم تو را
یاغی نیَم ترحمی ای پادشاه حُسن                          گردن کشیده‌ام که تماشا کنم تو را
آب از سرم گذشته، عصایی بزن به آب                       یک دم بیا که حضرت موسی کنم تو را
در راه کعبه خرج سفر در خطر فتاد                             دل می‌رود ز دست که پیدا کنم تو را
خون مرا بگیر به گردن، مرا بکش                               تا زیر تیغ سجده‌ی اعلی کنم تو را
کنجی برای خلوت شب‌های من بده                          تا گریه‌ای به وسعت صحرا کنم تو را
بر مردگان کوی تو باید دخیل بست                            یعنی قیاس کی به مسیحا کنم تو را
بندم بزن که چینی عمرم شکسته است                    جامم بده که ساقی دلها کنم تو را
از روزگار خیر ندیدم بدون تو                                      خیرات، جان خویش چو حلوا کنم تو را
سنگینی غمت به تغافل مرا فکند                              لعنت به من اگر ز سرم وا کنم تو را
۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۱ تیر ۸۶ ، ۰۰:۲۵
قاسم صفایی نژاد
 
 
خیلی ممنون از خانم روحانی که منو دعوت کرد به این بازی .
بازیه جالبیه ! به نظر من مشکلات و تفکرات افراد مختلف و دغدغه های اساسی اونا رو نشون میده ، اصلا میشه از این بازی یه تز کارشناسی ارشد ساخت 
اگه من یه روزی رئیس جمهور بشم ، که خدا همچین بلایی رو برا ایران نخواد ! (فرض می گیریم که بنده پس از طی مراحل و تجربه های بسیاری به این سمت نایل آمدم) !!! 
سعی می کنم به اون برنامه هایی که به مردم گفتم و مردم به خاطر اون به من رای دادن عمل کنم ، عمل کردنم هم به قول یارو گفتنی هردنبیلی نیست . به نظر من برنامه ها اونقدر ها هم مشکل نداره ، حتما برنامه ها خوب بوده که مردم بهش رای دادن یا لااقل از بین کاندیداهای رد صلاحیت نشده بهتر بوده ! چه برنامه سازندگی و توسعه اقتصادی باشه چه توسعه سیاسی و چه اجرای عدالت یا هر چیز دیگه ای ( این مثال ها برای ملموس شدن بحث است و هیچ ارزش قانونی دیگری ندارد !!!). هر کدومشون به موقع خودشون خوبه . باید زمان سنجی درستی داشته باشیم و به این نکته توجه داشته باشیم که عدالت واخلاص و آزادی میتونه زمینه کاری ما باشه تا بتونیم در همه چیز با جهش پیشرفت کنیم .
یه حکمت در نهج البلاغه هست(437) که : « عدالت هر چیزی را در جای خود می نهد ... عدالت تدبیر عمومی مردم است ... »
تا عدالت تا حد معقول برقرار نشود هیچ تضمینی برای توسعه اقتصادی و سیاسی وجود نداره ، چرا که وجود دارند قدرتمندان و ثروتمندانی که دم از آزادی بیان می زنند ولی فقط برای کسانی که به نفع آنها حرف می زنند !!! هر کس هم مخالفت کند و انتقاد کند با رسانه ها و ابزاری که در دست دارند به چماق دار و خشونت طلب متهم می شود .
پس عدالت به همراه آزادی و اخلاص زمینه کاری می شود . اما برای هر کاری باید فرهنگ سازی مناسب اون کار انجام بشه تا اکثریت مردم یکدل و متحد به انجام اون کار رغبت پیدا کنند . شاید اینطوری بگم بهتره که به نظر من فرهنگ سازی مناسب قبل از شروع کار و در حین انجام و به خصوص پس از آن 50 درصد از کار است .
اما برنامه ها :
اول از همه اینکه یه فکری به حال روحانیونی که نمی فهمند مسئولیت یعنی چی و توو هر کاری میخان خودشون رو دخالت بدن می کردم !! بعدش هم یه فکری برا موتوری ها و سیگاری ها . البته نه به صورت فاشیتی که بخام همشون رو محاکمه کنم ، یه بازی برد-برد !!! به نظر من با آوردن نخبگانی که بدون دلیلی طرد شده اند و نخبگان فرهنگی و علمی و هنری که در خارج از کشور حضور دارند می توانیم نشاط و فعالیت رو به کشورمون برگردونیم . البته این امر هم مستلزم برنامه ریزی دقیق هست و همینجوری نمیشه یه دفعه همه رو برگردونیم ایران ! ضمنا این به معنی این نیست که نخبگانی که در ایران زندگی می کنند چیزی از آنها کم دارند !!!
سعی می کنم یه خورده فرهنگ اخلاص و همرنگی رو در مردم زیاد کنم که انقدر شاهد ... نباشیم ! شاید این کارها خیلی بیشتر از 4 سال طول بکشه اما ما که مثل خیلی ها نمیخایم کارها به اسم خودمون تموم بشه ، ما شروع می کنیم به اسم هر کی تموم شد خدا خیرش بده ! باید تحمل این حرفا هم داشته باشیم که هر اشتباهی شد توسط ما انجام شده ، هر کار خوبی هم انجام شده دولت های قبلی انجام دادن یا دولت های بعدی تکمیل کردند . آخه میدونید که ؟ فقط اونایی خوبن که قدرت و ثروت داشته باشن و رسانه ها دستشون باشه ، بقیه هر چقدر هم کار کنند ... .
یه کار دیگه که انجام نمیدم اینه که اصلا شعار اقتصادی نمیدم ، چون زمانه اثبات کرده که هر کی شعار اقتصادی داده و می خواسته به دردهای اقتصادی مردم برسه همه چی بدتر شده !!! چون با این شعار آدم فقط دشمنای خودشو زیاد می کنه و حلقه دور خودشو تنگ تر می کنه !!!
به نظر من اگه تفکیک کارها بشه خیلی از مشکلات با توجه به استعدادها و منابع حل میشه ؛ اگه اون کسی که برنامه ریزه برنامه ریزی کنه ، اونی که مجریه اجرا کنه و اونی که ناظره نظارت کنه ، دیگه انقدر کارها قاتی پاتی نمیشه !! حل کردن این مشکل به دست دانشگاهی هاست و اونا که باید توو همه جا ( با توجه به رشته شون ) دخالت کنن نه یه عده دیگه ...
یه فکری هم باید به حال این بوروکراسی کرد که دمار از روزگار همه در اورده !!
به نظرم اگه مشکل فرهنگ کار هم در مردم ما حل بشه ، خیلی می تونیم پیشرفت کنیم !!!!!!!!!!!!!!!
 
دوستای خوبم که دعوتشون می کنم احمد، جاوید، مجید، علی ،محمد.
۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ تیر ۸۶ ، ۱۸:۳۴
قاسم صفایی نژاد
زندگی برای همه عزیز است، اما برای مرد بزرگ شرف از آن برتر است.
 
                تولستوی

 

 
۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۲ تیر ۸۶ ، ۰۲:۲۹
قاسم صفایی نژاد

یکی از ویژگی‌های فرهنگی ما حفظ حرمت نان و نمک است. عباراتی چون «دستم نمک ندارد» در هنگامی که محبتمان پاداش درخوری نمی‌گیرد و «نترسید نمک ندارد» در هنگامی که غذای تعارف شده رد می‌شود، در همین رابطه به کار گرفته می‌شود.

حفظ این حرمت به تدریج و در اثر افراطی که ما در بعضی از کارهایمان پیش می‌گیریم شأن خود را از دست داده و به یک ضدفرهنگ تبدیل می‌شود.

وقتی یک نیکوکار دست کسی را می‌گیرد که شب به همراه خانواده‌اش با شکم گرسنه سر بر بالین نگذارد، از آن‌ها انتظار دارد که در حق او کار دیگری انجام دهد و جای دیگری جبران کند! قدرشناس محبت بودن بسیار زیباست و باعث تشویق نیکوکار می‌شود اما آیا این عرف درست است که نیکوکار به خاطر تشکر کردن این کار را انجام دهد ؟

امروز دیده می‌شود که حفظ این حرمت از ده‌ها بار تشکر و جبران کردن می‌گذرد و گاه به سکوت در مقابل رفتار و گفتار غیرمنطقی و حتی طرفداری غیرمنصفانه از او در یک مجادله یا معامله کشیده می‌شود!

بدین ترتیب اگر این طرفداری ناحق انجام نشود فرد متهم به «نمک خوردن و نمکدان شکستن» می‌شود! اتهامی که افراد طرفدار حق را از «نمک گیر شدن» می‌هراساند؛ چرا که می‌دانند این نان و نمک از سر مهر صادقانه تعارف نمی‌شود بلکه آنها را در قید جبرانی غیر منصفانه قرار خواهد داد! طبیعتا اینگونه حفظ مبالغه آمیز حرمت نان و نمک عده‏اى را بر آن مى‏دارد که با دادن یک شام و نهار و یا پیشکش یک هدیه و یا دادن رشوه، دهان افراد را بسته و آرا و عقاید آنها را خریده و به اهداف خویش برسند. و بسیاری از ما غافلیم که «عقیده» بالاترین بهایی است که در ازای خوردن یک وعده غذا که در خانه خود نیز یافت می‌شود، می‌توان به دیگری پرداخت!

با کمی دقت می‌توان دید که بسیارى دیگر از توصیه‌های فرهنگى ما چون مراعات دوست و همسایه، حفظ شان فامیل، احترام به بزرگ ‏تر و نگهداشتن حرمت موى سپید و ... که همه در راستای یک قدر شناسی ساده و صادقانه بوده است، به نوعى دچار همین سرنوشت شده‏اند. بدین معنی که در طول زمان، با افراطى که در راه انجام آنها در پیش گرفتیم، تغییر ماهیت داده و به زیر پا گذاشتن حق و عدالت در جامعه منجر شده اند. و چنین است که امروزه مخالفت با درخواست یک دوست، به زیر پا گذاشتن حرمت دوستى تعبیر می‌شود و سرپیچى کردن از فرمان غیر اصولى پدر یا معلم، به شکستن حرمت پدر و معلم و اعتراض به حرف ناحقى که از دهان سالمندى در آمده است به شکستن حرمت موى سفید!!! و اینها همه جامعه را بسوی خفقان و سکوت سوق می‌دهد، راه اعتراض و انتقاد را می‌بندد و در نهایت انسانها را تبدیل به انبار باروتی می‌کند که با اندک تلنگری منفجر می‌شوند. رفتار‌های خشونت بار، عدم صبر و تحمل، حساسیت بیش از حد و اندازه و. . . در جامعه ما ناشی از همین ویژگیهای فرهنگی ماست که هیچکس جز خودمان یعنی آشنایان، دوستان و فامیل به یکدیگر تحمیل نمی‌کنیم.

و نکته جالب توجه این‏جاست که اگر کسى از ما به خاطر همسایگی یا دوستی و یا به هر دلیل دیگرى به ناحق دفاع کند، کار او را نوعی مروت و مردانگى می‌دانیم، و آن را از خصوصیات خوب ملى و فرهنگى خود تلقى کرده و به آن می‌بالیم، اما وقتی همین کارها براى اثبات دوستى به دیگرى و در تضاد با منافع ما قرار گرفت، آنرا پستى و نامردى نام می‌دهیم.

بسیار افرادی که در ادارات و سازمان‏هاى دولتى و غیردولتى اشتغال دارند اگر بتوانند دست آشنایان و دوستان نزدیک خود را به کاری بند می‌کنند و به خاطر این عمل بر خود مى‏‌بالند، کاری که در بسیاری از موارد با زیر پا گذاشتن حق ناآشنایی صورت می‌گیرد. اما اگر همین عمل توسط افراد رده‌‏هاى بسیار بالاتر صورت گیرد، فریادشان به هوا مى‌‏رود که مملکت دارد نابود مى‏‌شود! غافل از این‏که این یک خصوصیت ملى است و مسئولین نیز در راستاى حفظ حرمت نان و نمک و حق دوستى و فامیلى دست به انجام این کارها مى‌زنند!

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۹ تیر ۸۶ ، ۰۰:۲۷
قاسم صفایی نژاد
ای اهل ایمان در راه خدا پایدار و استوار بوده و شما گواه عدالت و راستی و درستی باشید و البته شما را نباید عداوت گروهی بر آن بدارد که از طریق عدل بیرون روید ، عدالت کنید که عدل به تقوی نزدیکتر از هر عمل است و از خدا بترسید که خدا البته به هر چه می کنید آگاه است.
 
سوره مائده، آیه 8
 
 
۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۲ تیر ۸۶ ، ۲۲:۲۶
قاسم صفایی نژاد

شاکرم حضرت دلدار صدا کرده مرا                    شاکرم بهر خودش یار جدا کرده مرا

از کجا لطف خدا شامل حالم شده است؟          گوییا یار سفر کرده دعا کرده مرا

من کجا محفل ذکر سحر دلشدگان                   سبب از چیست که حق اهل بکا کرده مرا؟
از خرابی گنه کیست نجاتم داده؟                     آشنای حرم عشق خدا کرده مرا

روز پر معصیتم را چه کسی بخشیده؟               سائل نیمه شب خوان بلا کرده مرا

این چه سرّی‌ست که هم‌باده خوبان شده‌ام؟     چه کسی پیرو خون شهدا کرده مرا؟
از کویر گنه و معصیتم داده خلاص                     در گلستان دعا کیست رها کرده مرا؟

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ تیر ۸۶ ، ۰۰:۴۱
قاسم صفایی نژاد