کسی که عقل ندارد، ادب ندارد؛ کسی که همت ندارد، مروت ندارد و کسی که دین ندارد، حیا ندارد. خردمندی موجب معاشرت نیکو با مردم است و به وسیله عقل سعادت هر دو عالم بدست می‌آید.
امام حسن مجتبی علیه السلام
پژوهشگر را دنبال کنید

بایگانی

طبقه بندی موضوعی

آخرین نظرات

۵ مطلب در شهریور ۱۳۸۸ ثبت شده است

شب قدر آمد و گرفتارم                             قدر یک عمر آرزو دارم
با همه کوله‌بار عصیانم                             مستحق عنایت یارم
شب قدر و ملک به پرواز است                   در رحمت به روی ما باز است
من کی‌ام؟ روسیاه و گمراهی                    با امید آمده به درگاهی
این همان خانه‌ای که از احسان                  کوه بخشد بر پر کاهی
تو کریم و خدای ستاری                            باز هم آبرو نگهداری
این تو بودی که دعوتم کردی                     راهی کوی رحمتم کردی
تا که پاکم کنی ز رنگ گنه                        غرق دریای رأفتم کردی
از عنایت مرا کشاندی تو                           بین اهل سحر نشاندی تو
حاصل از روزه و نمازم کو؟                         نازنین یار من، نیازم کو؟
نامه‌ام خالی از مناجات است                     زمزمه‌های دلنوازم کو؟
نه جهادی، نه حج، نه خمس و زکات           کن قبولم کن خدا به یک صلوات
من چه گویم که بی‌حیا شده‌ام                  عهد بشکسته بی‌وفا شده‌ام
دگر از غیرت و حجاب مپرس                      که ز راه علی جدا شده‌ام
دردمندی شکسته بالم من                       در پی باده وصالم من
کوله‌بارم ببین چه سنگین است                 پر افعال زشت و ننگین است
می‌شوم پیش فاطمه رسوا                      گر بگویی که نامه‌ام این است
بدتر از من گدا نداری تو                            بنده‌ی بی‌حیا نداری تو
رو ندارم تو را نگاه کنم                              تا به کی عمر را تباه کنم
عفو و حلم شما سبب گردید                    هر چه خواستم گناه کنم
چقدر اشتباه کردم من                            رشوه دادم، گناه کردم من
شب قدر است و ذکر یا زهرا                     همه تقدیر ماست یا زهرا
روز محشر که روز تنهاییست                    هست تنها شفیع ما زهرا
جان فدای شکسته پهلویت                     جان فدای کبود بازویت
به نبأ، قدر و هل اتی سوگند                    به حرم، کعبه و منا سوگند
به همه عصمت خدا، زهرا                       به حسین و به کربلا سوگند
که نباشد قبول در محشر                       طاعتی بی ولایت حیدر
اسم اعظم علی ولی الله                      نفس نورانی رسول الله
ای یدالله فوق ایدیهم                            نقطه تحت باء بسم الله
دل من نعره می‌زند حیدر                       یا علی یا علی مدد حیدر
شعله‌ها کاش آبمان نکند                      دوزخی‌ها خطابمان نکند
حق سینه‌زنی هیئت‌ها                       کاش مولا جوابمان نکند
کاش شوری ز اشک‌ها گیریم                اذن رفتن به کربلا گیریم  
 
۷ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۲ شهریور ۸۸ ، ۰۵:۳۶
قاسم صفایی نژاد
کم کم برای بخشش ما دیر می‌شود                        وقتی نمانده، آه خدا! دیر می‌شود
فرصت گذشته، به هدف تیرمان نخورد                       بازندگان هر شبه را دیر می‌شود
بالی نمانده تا به سویش پرزنان روم                          دیگر برای سیر سماء دیر می‌شود
امسال هم دوباره قبولم نمی‌کنند                             گویا وصال با شهدا دیر می‌شود
یاران یکی یکی به سفر سوی او روند                         اما دوباره نوبت ما دیر می‌شود
شاها قسم به سفره پرفیض رحمتت                         وقت عنایت به گدا دیر می‌شود
هر شب میان شور حسینیه‌ی دلم                            گویم سفر به کرب و بلا دیر می‌شود
وقت زیارت است چرا پس معطلی؟                            بار سفر ببند، بیا! دیر می‌شود
یابن الحسن بیا که دلم بد خراب توست                      دارد برای لطف شما دیر می‌شود
میخانه‌ها بدون تو تعطیل می‌شود                             «می»‌نوشی‌ات سبوی ولا دیر می‌شود
این حرف آخر است بیا یابن فاطمه                             دارد زمان ذکر و دعا دیر می‌شود
۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۹ شهریور ۸۸ ، ۲۲:۴۵
قاسم صفایی نژاد
سلام حضرت ارباب؛
می‌خواستم حرف‌های زیادی بزنم اما در شب رؤیایی تولد تو که باران نقل ستاره از آسمان به روی زمین می‌بارید، بیتی شنیدم که تمام حرف‌ها را به تنهایی زد:
تو کریم کرم‌زاده، من گدازاده                          مرا خدا به تو داده، تو را به من داده
 
 
۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۴ شهریور ۸۸ ، ۱۲:۱۲
قاسم صفایی نژاد

ای مردمان به یمن سحرهای مستمان                     یک نامه از بهشت رسیده به دستمان
این نامه از همان شهدای شلمچه است                  از رهروان کرب‌وبلای شلمچه است
بعد از به نام حق و سلام آمده چنین                       ای مردگان روی زمین، ‌شبه مؤمنین
ای کرده دام نفس و منیت اسیرتان                         ای طول آرزو و هوس کرده پیرتان
ای مرغکان حبس قفس، پر نمی‌زنید                       چندی بوَد به مرقد ما سر نمی‌زنید
ما قصه نیستیم، کتاب حقیقتیم                              افسانه نیستیم، یقین واقعیتیم
ما هم شبیه جمع شما سینه می‌زدیم                    هر شب به یاد کرب‌وبلا سینه می‌زدیم
آن نور سبز جبهه و نور شما کجا؟                           آن شهد شور خالص و شور شما کجا؟
آخر به جرم چیست فراموشمان کنید؟                     با خاطرات مرده هم‌آغوشمان کنید
از شهرتان صفای شهیدان گرفته شد                      حتی صدای پای شهیدان گرفته شد
طعم جوانی و پی لذت شدید،‌آه!                            اینترنتی مسافر شهوت شدید، آه!
تن‌پوش سبز اهل ولایت که پاره نیست                    اهل دعا که مشتری ماهواره نیست
همراه ما به ما سحر و بوی سیب داد                      همراهتان چه شد که شما را فریب داد؟
در هر مکالمه که کلام شهید نیست                       در هر پیامکی که پیام شهید نیست
غیرت کنید و شیوه خود را عوض کنید                      دل‌های زنگ خورده خود را عوض کنید
خودرو نبوده، رو به سوی اهل دل کنید                     ما را کنار فاطمه(س) کمتر خجل کنید


 

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۲ شهریور ۸۸ ، ۱۵:۴۶
قاسم صفایی نژاد
امسال هم چیدی بساط میهمانی                     بال و پرم دادی که گردم آسمانی
منت نهادی در به رویم باز کردی                        آغوش بگشودی برای همزبانی
در هر ضیافت‌خانه‌ای که پا نهادم                       مانند تو پیدا نکردم میزبانی
از من چه دیدی دعوتم کردی دوباره                   باور نمی‌کردم مرا قابل بدانی
هرگز به روی من نیاوردی که بودم                     گفتی همین که آمدی از دوستانی
با یک نگاه کبریایی می‌توانی                            از چهره‌ام عرض ندامت را بخوانی
نادانی‌ام شد عذر بدتر از گناهم                        آگاه بودم خرج عصیان شد جوانی
تو خواستی تا من نمک‌گیرت بمانم                    تو عهد کردی که برای من بمانی
با عفو خود باید مرا در بر بگیری                         آخر کریمی تو، خدای مهربانی
با بردن نام قشنگ حضرت عشق                       روزی افطارم بُوَد صاحب زمانی
 
 
 
۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ شهریور ۸۸ ، ۱۱:۲۶
قاسم صفایی نژاد