کسی که عقل ندارد، ادب ندارد؛ کسی که همت ندارد، مروت ندارد و کسی که دین ندارد، حیا ندارد. خردمندی موجب معاشرت نیکو با مردم است و به وسیله عقل سعادت هر دو عالم بدست می‌آید.
امام حسن مجتبی علیه السلام
پژوهشگر را دنبال کنید پژوهشگر را دنبال کنید

بایگانی

طبقه بندی موضوعی

آخرین نظرات

۲ مطلب در فروردين ۱۳۹۳ ثبت شده است

کتاب «تاریخ و فلسفه علم» به همت لوئیس هال هالزی ویلیام نگارش شده و توسط عبدالحسین آذرنگ به فارسی ترجمه شده است. این کتاب تاریخ تفصیلی علم نیست، بلکه کوشش کتاب بر این است که اندیشه‌های علمی را در متن تاریخ و فلسفه در نظر بگیرد و بر شکاف میان علم و علوم انسانی پلی بزند. از نظر نگارنده این شکاف تازه است، زیرا پیامد تخصص اجتناب‌ناپذیر در جهانی است که بیش از پیش فنی‌تر می‌شود.

نگارنده در این کتاب توجه ویژه به علوم انسانی دارد و از علوم کاربستی مانند پزشکی و مهندسی به اختصار یاد شده، زیرا مضمون کتاب رابطه علم و اندیشه است، نه علم و عمل.

کتاب تاریخ و فلسفه علم مشتمل بر ده فصل است که عبارتند از:

فصل اول- سپیده دم علم

فصل دوم – حوزه علمی آتن

فصل سوم – حوزه علمی اسکندریه

فصل چهارم – سده‌های میانه و انتقال علم به دوره جدید

فصل پنجم – انقلاب علمی (هندسه آسمانی)

فصل ششم- انقلاب علمی (مکانیک آسمانی)

فصل هفتم – انقلاب در نگرش‌ها و روش‌ها

فصل هشتم – پیشرفت‌های علمی در سده‌های 16، 17 و 18

فصل نهم – سده 19 و اندیشه‌های تطورگرا

فصل دهم – روندهای علمی و فکری سده 20

 

فهرست تفصیلی کتاب را می‌توانید از اینجا دریافت نمایید.

 

 

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۸ فروردين ۹۳ ، ۱۳:۲۲
قاسم صفایی نژاد

سپاس خداى را که اگر بندگانش را از معرفت سپاسگزارى بر عطایاى پیاپى که به آنان داده، و نعمت‏هاى پیوسته که بر ایشان کامل ساخته، محروم مى‏نمود، نعمت‏هایش را صرف نموده و سپاس نمى‏گزاردند، و در روزى او فراخى مى‏یافتند و شکر نمى‏کردند، و اگر چنین مى‏بودند از حدود
انسانیت بیرون شده به مرز حیوانیت مى‏رسیدند، و چنان مى‏بودند که در کتاب محکمش فرموده: «ایشان جز به چارپایان نمانند بلکه از آنان گمراه‏ترند.»

سپاس خداى را بر آنچه از وجود مبارکش به ما شناسانده، و بر آنچه از شکرش به ما الهام فرموده، و بر آن درهاى دانش که به پروردگاریش بر ما گشوده، و براخلاص‏ورزى در توحید و یگانگیش ما را رهنمون شده، و قلب ما را از الحاد و شک در کار خودش دور داشته، چنان سپاسى که با آن در حلقه سپاسگزاران از بندگانش زندگى بگذرانیم، و با آن بر هر که به خشنودى و بخشایش او پیشى جسته سبقت گیریم ...و سپاس خداى را چه زمانى مى‏توانیم بجاى آوریم؟ هیچگاه!

و سپاس خداى را که در پیکر ما ابزار گشودن اندام را سوار کرد، و آلات بستن آنها را مقرر فرمود، و ما را از نسیمهاى حیات‌بخش بهره‏مند کرد، و اعضاى انجام دادن کار به ما مرحمت فرمود، و ما را با روزی‌هاى پاکیزه خوراک داد، و به فضلش ما را بى‏نیاز کرد، و به عطاى خود سرمایه بخشید، آنگاه به ما دستور داد تا فرمانبرداریمان را بسنجد، و از انجام محرمات نهى فرمود تا شکر ما را بیازماید، بعد از این همه لطف از فرمانش سر پیچیدیم، و بر مرکب محرماتش سوار شدیم، با این همه به عقوبت ما شتاب ننمود، و بر انتقام ما عجله نکرد، بلکه از سرِ رحمت و از باب کرم با ما مدارا فرمود، و از سرِ مهربانى و از باب حلم بازگشت ما را از راه خطا انتظار کشید.

سپاس خداى را که ما را به توبه و بازگشت راهنمایى کرد که این حقیقت را جز از عطاى او نیافتیم، اگر همین یک عنایت را از فضل او به حساب آوریم هر آینه اِنعام او درباره ما نیکو، و احسانش در حق ما بزرگ، و بخشش او بر ما عظیم است، زیرا روش او در پذیرش توبه در رابطه با گذشتگان چنین نبوده، بدون شک آنچه را در توانایى ما نبوده از ما برداشته،و جز در خور امکان ما به ما تکلیف نفرموده، و ما را به غیر از کار آسان وانداشته، و در این زمینه براى هیچ کدام از ما حجت و بهانه‏اى باقى نگذاشته، پس در میان ما بدبخت کسى است که برخلاف رضاى او ترک طاعت کند، و خوشبخت از ما کسى است که به سوى او توجه نماید. 

 

* قسمتی از مناجات اول صحیفه سجادیه

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۳ فروردين ۹۳ ، ۰۸:۵۹
قاسم صفایی نژاد