کسی که عقل ندارد، ادب ندارد؛ کسی که همت ندارد، مروت ندارد و کسی که دین ندارد، حیا ندارد. خردمندی موجب معاشرت نیکو با مردم است و به وسیله عقل سعادت هر دو عالم بدست می‌آید.
امام حسن مجتبی علیه السلام
پژوهشگر را دنبال کنید پژوهشگر را دنبال کنید

بایگانی

طبقه بندی موضوعی

آخرین نظرات

۶ مطلب در فروردين ۱۳۹۵ ثبت شده است

مهم‌ترین فرق میان پژوهش بر اساس نظرسنجی و پژوهش تجربی آن است که اولی جهان را به همان صورت که هست، بی‌آنکه در صدد تغییر آن باشد، بررسی می‌کند، و دومی بعضی از جنبه‌های آن را به طور نظام یافته تغییر می‌دهد تا دریابد که چه دگرگونی‌هایی پدید می‌آیند.

 

روش‌های پژوهش رسانه‌ها، صفحه 26

نویسنده: آرتور آسابرگر، مترجم: محمد حفاظی

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۸ فروردين ۹۵ ، ۱۵:۱۲
قاسم صفایی نژاد

شبکه تحویل محتوا (Content Delivery Network) که به اختصار CDN نیز خوانده می‌شود یک شبکه بزرگ از سرورهایی است که در چندین نقطه دنیا مستقر هستند و به صورت جغرافیایی توزیع شده‌اند. با استفاده از CDN محتوا با توجه به موقعیت جغرافیایی کاربر از طریق نزدیک‌ترین سرور به کاربر ارائه داده می‌شود. این سرویس در افزایش سرعت تحویل محتوا و پهنای باند در وب سایت‌های با ترافیک بالا و وب سایت‌های جهانی مانند گوگل، یاهو، فیس بوک و … بسیار تأثیرگذار است.

هدف یک شبکه توزیع محتوا رساندن محتوا به کاربر نهایی با بالاترین کارآیی است. سرویس شبکه توزیع محتوا شامل بیشترین سهم از محتوای اینترنت می‌شود، مانند: وب (نوشتار، گرافیک و اسکریپت)، قابل دانلودها (فایل‌های صوتی و تصویری، نرم افزارها و اسناد)، اپلیکیشن‌ها (تجارت الکترونیک، پورتال‌ها)، رسانه‌های پخش زنده، رسانه‌های پخش درخواستی، و رسانه‌های اجتماعی.

شرکت‌های بزرگ اینترنتی برای کنترل ترافیک سایت و سرویس‌های اینترنتی خود از چندین سرور در نقاط مختلف جهان برای ذخیره‌سازی و تحویل اطلاعات و امکانات خود در سراسر جهان استفاده می‌کنند. این امر باعث می‌شود که کاربران مختلف در سراسر جهان در هنگام استفاده از سرویس‌های آن‌ها هیچگونه تفاوتی را حس نکنند و همگی با بالاترین سرعت ممکن از نزدیک‌ترین سرور شرکت مورد بحث استفاده کنند. این امکان بسیاری از مزایای دیگر مانند امنیت، همیشه در دسترس بودن، پخش صحیح فشار بر روی چندین سرور و … را به همراه دارد.

اما شرکت‌های کوچک، سایت‌های معمولی و کاربران اینترنتی تنها بر روی یک سرور (همان هاست خود) اطلاعات خود را نگهداری می‌کنند و از آنجا به کاربران و بازدید کنندگان خود در سراسر جهان سرویس می‌دهند و تنها می‌توانند با محدودیت‌های سرور خود مثلاً مقدار پهنای باند، سرعت تبادل اطلاعات و … به کار خود ادامه دهند 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۷ فروردين ۹۵ ، ۱۸:۳۵
قاسم صفایی نژاد

مجموعه کتاب «من دیگر ما» اثر محسن عباسی ولدی در سال 1393 توسط انتشارات آیین فطرت در 5 جلد منتشر شده است. 

نویسنده این کتاب با انتخاب نام جذاب برای این اثر، این شعار را انتخاب کرده است که: «فرزند ما از ما جدا نیست، او خود ما است اما در اندازه‌ای کوچکتر.» از همین شعار مشخص است که این کتاب در مورد تربیت فرزند در دنیای امروز است منتهی از زوایه زندگی دینی. نویسنده کتاب سعی کرده است با استفاده از آیات و روایات، نگاهی به تربیت فرزند در دوره حاضر داشته باشد، نه اینکه صرفا سخنان تکراری را بازگو نماید. استفاده از مثال‌ها و داستان‌های کاربردی، خواندن این کتاب را دلچسب و گوارا می‌کند.

پنج جلد این مجموعه کتاب هر چند مکمل هم هستند اما هر کدام مبحث جداگانه‌ای را مطرح می‌کنند:

جلد اول، در مورد مبانی تربیت دینی و تأثیر رفتار والدین در تربیت فرزند سخن می‌گوید.

جلد دوم، موضوع محبت و تأثیر آن در تربیت فرزند را مورد تأکید قرار می‌دهد.

جلد سوم، به بحث آزادی و نقش آن در تربیت فرزند می‌پردازد.

جلد چهارم، موضوع مهم «بازی» را مورد توجه قرار می‌دهد و ویژگی‌های بازی‌های مفید و چگونگی همراهی والدین در بازی‌ها را تشریح می‌کند. جلد چهارم این کتاب، یک کتاب ضمیمه به نام «بازی، بازوی تربیت» را نیز شامل می‌شود.

جلد پنجم، در مورد نقش تلویزیون در تربیت فرزند بحث می‌کند. یادداشت پزشکان در ابتدای این جلد در مورد این مجموعه کتاب و بخصوص جلد پنجم آن حائز توجه است. در این جلد سعی شده است با استفاده از علم روز پزشکی و رسانه، نقش تلویزیون در تربیت فرزند را در حد مفید آن نگه دارد و نه بیشتر.

قبلا در این وبلاگ، 4 بند خواندنی از این کتاب را در بخش نقل قول گنجانده بودم که توصیه می‌کنم با خواندن آنها به خواندن کامل کتاب علاقه‌مند شوید. عناوین این 4 بند در زیر آمده است که می‌توانید برای خواندن آنها روی آن کلیک کنید:

آزادی و بازی

تربیت تفکرمحور یا تخیل‌محور

تأثیر مهدکودک در تربیت فرزند

چرا معتاد رسانه می‌شویم؟

 

دوره 5 جلدی این کتاب به همراه ضمیمه جلد چهارم را می‌توانید به مبلغ 35100 تومان از اینجا خریداری نمایید. همچنین می‌توانید نظرات کاربران گودریدز راجع به جلد 1، 2، 3، 4 و 5 را مطالعه نمایید.

 

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۶ فروردين ۹۵ ، ۱۴:۳۴
قاسم صفایی نژاد

یکی از اصلی‌ترین مشکلات این زندگی آن است که تنوعی در آن نیست. هر روز تکرار دیروز است. اینجا است که سروکله رسانه پیدا شده و به صورت کاملا مجازی تنوعی را که انسان به دنبال آن است، ایجاد می‌کند.

 

من دیگر ما، جلد پنجم، صفحه 318

نویسنده: محسن عباسی ولدی

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۶ فروردين ۹۵ ، ۱۷:۰۸
قاسم صفایی نژاد

کودک پیش از حضور در میدان بزرگ اجتماع باید با اصول تربیتی آشنا شود. پیش از آشنایی با این اصول و نهادینه شدن آن در وجود کودک، حضور او در یک میدان وسیع اجتماعی؛ مثل مهدکودک، موجب می‌شود تأثیرگذاران تربیتی در زندگی کودک زیاد شود. زیاد شدن تأثیرگذاران تربیتی در سنی که هنوز شخصیت کودک شکل نگرفته، به شدت تربیت او را دشوار می‌کند. یک کودک سه ساله در محیط مهد کودک حداقل با چند مربی ارتباط دارد:

اول: مربی مهد کودک که روش تربیتی و خوراک‌های تربیتی که او به بچه می‌دهد، نمی‌تواند با اصول تربیتی مورد نظر والدین همه فرزندان یکسان باشد.

دوم: محصولاتی که برای بچه‌ها جهت سرگرمی یا آموزش استفاده می‌شود؛ در بسیاری از مهدکودک‌ها برای ساکت کردن و سرگرم کردن بچه‌ها از انواع موسیقی‌ها، کارتون‌ها و بازی‌های رایانه‌ای استفاده می‌شود که خود، یک مربی دیگر است.

سوم: بچه‌ها و رفتارهای بسیاری متفاوتی که در میانشان وجود دارد، خود یک مربی واقعی است. بچه‌ها با انس گرفتن با یکدیگر به شدت از رفتار هم تأثیر می‌پذیرند. در مهد کودک به راحتی فرهنگ خانواده‌ها از طریق بچه‌ها به یکدیگر منتقل می‌شود.

چهارم: رفتارهای متفاوت والدین با فرزندانشان نیز یکی دیگر از مربیان کودکان مهدکودکی است. وقتی والدین، کودکانشان را به مهد آورده و از مهد می‌برند، صحنه‌هایی خلق می‌شود که به شدت روی توقعات و ذهنیت کودک تأثیر می‌گذارد....

می‌گویم: این اتفاقی که تو نگرانش هستی، اگر در مهد کودک نیفتد، در مدرسه می‌افتد.

می‌گوید: به یک نکته دقیق توجه نکردی.

می‌گویم: کدام نکته؟

می‌گوید: شخصیت کودک در سنین زیر هفت سال در حال بسته شدن است. مهدکودک هم برای این سن است.

می‌گویم: یعنی وقتی کودک به مدرسه می‌رود، دیگر این اتفاق برای او نمی‌افتد؟

می‌گوید: پدر و مادر، هفت سال در محیط خانه فرصت ساختن شخصیت کودک را دارند. آن‌ها می‌توانند فرزندشان را به گونه‌ای تربیت کنند که به جای تأثیرپذیری از اجتماع، روی جامعه اثر بگذارد.

می‌گویم: مگر می‌توان در هفت سال اول زندگی این کار را انجام داد؟

می‌گوید: یادت هست که درباره آزادی و محبت چه اندازه حرف زدیم؟

می‌گویم: کاملا.

می‌گوید: اگر پدر و مادر در محیط خانه به نیاز بازی و آزادی و همچنین به مقوله احترام به کودک توجه داشته باشند، در کنار اینها هم از گزاره‌های تصویری غافل نشده و به گزاره‌های توصیفی هم توجه داشته باشند، شخصیت بچه‌ها به اندازه‌ای از استحکام می‌رسد که در روابط اجتماعی خود، این اندازه تأثیرپذیر نباشند.

می‌گویم: یعنی این اندازه محکم می‌شوند؟

می‌گوید: این نکته را هیچگاه فراموش نکن؛ از آنجا که انسان، موجودی مختار است، نمی‌توان درباره تربیت او پیش بینی صد در صدی داشت؛ مگر آنکه علم غیب داشته باشی. تو اگر در تربیت فرزندت این نکات را رعایت کنی، به صورت معمول باید مزان تأثیرپذیری او از جامعه کم شود، اما هیچگاه مختار بودن انسان را فراموش نکن.

 

من دیگر ما، جلد پنجم، صفحه 231 تا 234

نویسنده: محسن عباسی ولدی

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۴ فروردين ۹۵ ، ۱۹:۳۹
قاسم صفایی نژاد

نوروز یک پدیده کاملا فرهنگی است که حداقل بیش از 3 هزار سال قدمت دارد. ایرانیان نوروز را به دوره پادشاهی جمشید، چهارمین شاه ایران در شاهنامه در دوره پیشدادیان نسبت می‌دهند:

«هرمز فوردین»، نخستین روز فروردین، روزی بود که ایرانیان گرد جمشید آمدند و آن روز را «نوروز» نامیدند. [+]

نوروز نماد آمدن بهار است و نو شدن، نشان از پیوند انسان و طبیعت؛ یا شاید بیهوده نباشد اگر بگوییم نماد فرهنگ ایرانی. ایرانیان جشن‌های زیادی مانند نوروز، سده، مهرگان، سوری و ... داشتند و دارند که از آن میان، جشن «نوروز» و استقبال از آن یعنی «سوری» یا چهارشنبه سوری در این سطح ملی و بین المللی برگزار می‌شود. خانه تکانی، دید و بازدید، هفت سین که هر کدام معنای فرهنگی خاص خود را دارند از مهمترین اعمال این جشن است.

قلمروی جغرافیایی نوروز از جنوب غربی آسیا تا شبه قاره هند، آسیای میانه و قفقاز را شامل می‌شود که حداقل شامل 10 کشور است: ایران، هند، افغانستان، آذربایجان، ترکمنستان، تاجیکستان، قزاقستان، قرقیزستان، ترکیه و پاکستان.

مجمع عمومی سازمان ملل متحد در تاریخ سه شنبه ۴ اسفند ۱۳۸۸ برابر با ۲۳ فوریه ۲۰۱۰ با تصویب قطعنامه‌ای روز ۲۱ مارس برابر با ۱ فروردین را در چارچوب مادهٔ ۴۹ و تحت عنوان فرهنگ صلح به عنوان روز جهانی نوروز به تصویب رسانده و در تقویم خود جای داد و نوروز ایرانی به‌عنوان یک مناسبت بین‌المللی به رسمیت شناخته شد.

نوروز ظرفیت‌های فرهنگی گوناگون ملی و بین المللی دارد. نوروز جشنی مشترک بین تمام اقوام ایرانی است که می‌تواند همبستگی ملی را تقویت کند، یا حتی به دلیل کارکردهای فرهنگی نظیر توجه به طبیعت، احترام به بزرگتر، رفع کدورت و بخشش موجب جامعه‌ای آرام، امن، شاد و همبسته شود.

از سویی دیگر ظرفیت‌های دیپلماسی نوروز بخصوص پس از ثبت جهانی آن فراوان است. در سال‌های گذشته و پس از ثبت جهانی آن دیدیم که به ابتکار ایران «جشن جهانی نوروز» در ایران (1389، 1390)، تاجیکستان (1391) و افغانستان (1393) برگزار شد. جشنی که با توجه به فروپاشی بلوک شرق و رها شدن بسیاری از کشورهای نوروز از آن بلوک، می‌تواند اثرگذاری ایران را بر مناسبات جهانی از طریق همبستگی و ارتباط تنگاتنگ با این کشورها افزایش دهد. 

متأسفانه از این ظرفیت‌ها کمتر بهره‌برداری شده و معمولا به اقدامات تبلیغاتی بسنده می‌شود. جشن جهانی نوروز در سال 1394 و 1395 بدون میزبان بود و برگزار نشد و دولت حسن روحانی که مدعی دیپلماسی فرهنگی است، اعتنایی به آن نکرد؛ شاید بی‌اعتنایی دولت یازدهم به جشن جهانی نوروز هم به آغاز این جشن از دولت احمدی‌نژاد برگردد و لغو و بی‌توجهی دولت تدبیر و امید به هر کاری که دولت قبلی آغازکننده آن بود. امید داریم که دولت حسن روحانی از نوروز درس بگیرد و بدون توجه به کدورت‌های شخصی، استفاده از ظرفیت‌های فرهنگی ایران را در دستور کار قرار دهد.

 

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ فروردين ۹۵ ، ۰۸:۰۴
قاسم صفایی نژاد