۴۹۸ مطلب با موضوع «فرهنگی» ثبت شده است

چه خوب شد در معصیت مرگم نیامد

فرهنگی :: شعر
فعل مرا دیدی ولی چیزی نگفتی              بنده همان بنده ، خدا مثل همیشه
از ما توسل از تو لطف و دست گیری          آقا همان آقا ، گدا مثل همیشه
ممنون از اینکه دست ما را رو نکردی         مثل همیشه باز هم ستار بودی
چه خوب شد در معصیت مرگم نیامد         ممنون از اینکه باز با ما یار بودی
با این گناهانی که من انجام دادم             باور نمیکردم که دستم را بگیری
تو آنقدر لطف و کرامت پیشه ای که           روزی هزاران بار توبه می پذیری
جامانده بودم تو مرا اینجا رساندی            من خواب بودم تو مرا بیدار کردی
وقت سحرهای مناجاتت نبودم                  آن شب به جای من تو استغفار کردی
آن قدر خوبی ِ مرا گفتی به مَردم               آن قدر که حتی خودم هم باورم شد
آه ای کرامت پیشه دیدی آخر کار              این مهربانی های تو دردسرم شد
هر چند از دست خودم دلگیرم اما             احساس دلتنگی در این شب ها نکردم
سوگند بر سجاده ی خانم رقیه                من مهربان تر از خودت پیدا نکردم
 
 

گوهری گاه سلاطین به گدا هدیه کنند

فرهنگی :: شعر
وقت آن است به ما عشق تو را هدیه کنند            ساغر از باده ی توحید به ما هدیه کنند

سحری دولت دیدار رخت دست دهد                   بلکه ای دوست به ما شهد لقا هدیه کنند

عرشیان تا به سوی لیله ی قدرت آیند                 قدری هم حال مناجات و دعا هدیه کنند

تحفه ی عشق تو شاید به فقیران بخشند            گوهری گاه سلاطین به گدا هدیه کنند

ای طبیبی که به درمان بلا شهره تویی                دردمندان تو را بلکه شفا هدیه کنند

هل اتایی نشدی ای دل مسکین و اسیر              تا تو را آیه ی احسان و عطا هدیه کنند

 

دست و پا گم کرده ای دیدم دلم آمد به یاد

فرهنگی :: مناجات
از خرابه می گذشتم منزلم آمد به یاد           دست و پا گم کرده ای دیدم دلم آمد به یاد

 

یه حرفی از یه نفر شنیدم یاد دل خودم افتادم ، با خودم فکر کردم دیدم امثال من همونقدری که اسباب کشی مون راحته و یه یخچال و دو تا فرش و یه خورده خرت و پرت دیگه است ، همونقدر اسباب کشی دلمون سخته ! خیلی ها دلشون مثل سطل آشغال می مونه ، خیلی راحت هر روز یکی وارد میشه و روز بعد نفر بعدی ! اما ما هر جا بریم و در خونه هر کی بریم ، آخرش دلمون با یه نفره ، آخرش به این فکر میکنیم که خدامون و اربابمون چی میخاد . ایشالله همیشه همینطوری بمونیم و بدونیم :

 

اگر تیغ عالم بجنبد ز جای                             نبُرد رگی تا نخواهد خدای

 

بدونیم که ، خدا ارحم الراحمینه و هیشکی به اندازه خدا بنده هاش رو دوس نداره ، خدا برا بنده هاش کافیه ، مشکلات زندگی رو تحمل کنیم چون خدا میخاد به ازای هزینه ی مشکلات بهمون هدیه بده .

 

یاد حرف حاج منصور توو شب قدر افتادم ! می فرمود وقتی یه انگشتر از یه عالم می گیری یا یه یادگاری از یه نفر میگیری که برات عزیزه بکُشنت هم اینو به کس دیگه ای نمیدی ! چی میشه که خدا امشب این عصمت رو بهت میده اما فردا یه سری ها پول کم میارن می فروشنش ! بعضی ها ده روز دیگه ، بعضی ها ... . یاد یه حرف دیگه از این بزرگوار افتادم که جواب همین حرفشه ! می فرمود بعضی ها شب قدر میان اینجا مناجات ، میگن من میخام دعا رو کنار خانمم باشم ! این یعنی اینکه تو نمی تونی قطع تعلقات کنی ! فقط اومدی اینجا دکور رو درست کنی و شب زنده داری کرده باشی ، در صورتی که اصل اینه که رفع تعلقات بشه ! اومدیم و خدای نکرده مُردی ، اونوقت خانمت باید خودشو بکشه دیگه ، درسته ؟ اما اینطوری نیست ! حضرت علی میره قبرستان ، با گریه می فرماید : بلند شید که شوهراتون رفتن زن گرفتن ، زناتون رفتن شوهر کردن ، مال و اموالتون به آدمای دیگه رسیده ! فقط یه تیکه کفن با خودتون بردید !

 

چقدر خوبه آدما هر چند وقت یه بار ذکر تلقین رو به خودشون بگن : اسمع افهم ... 
بزرگترین دشمن آدما نفس خودشونه 

 

باید با این نفس جنگید ، وگرنه اون ما رو میزنه زمین ! ما باید یه چیز از سرنوشتمون بدونیم ، شب قدر می نویسن که امسال کیا از گناه می گذرن ، کیا از چشم و ابروها می گذرن ، کیا از حروم می گذرن !
 
 
 

شرار عشق به هر سنگ بی سر و پا نیست

فرهنگی :: شعر
سزای عشق تو را غیر تو نمی‌داند                    رفیق کهنه کلک‌های نو نمی‌داند
کسی که کاشت نداند درو نمی‌داند                  گرسنه مزه گندم ز جو نمی‌داند
                                  گرسنه آمده‌ام تا کند عطا معشوق
شب است و راه دراز و جرس نمی‌خواند              کسی به جز تو مرا بی هوس نمی‌خواند
مرا که مانده‌ام عقب هیچ کس نمی‌خواند            مرا سواره‌ای از پیش و پس نمی‌خواند
                                 شکست خورده عشقم بیا بیا معشوق
من از رفوع گنه از ثواب افتادم                            هم از ثواب و هم از چشم یار افتادم
شبیه نامه‌ای دور از جواب افتادم                        به باغ آمده بودم به آب افتادم
                                  مگر که بر لب جو بنگرد مرا معشوق
کسی که رگ به تنش نیست مرد غوغا نیست      شرار عشق به هر سنگ بی سر و پا نیست
کسی که کشته نشد از قبیله‌ی ما نیست           کسی که عشق نداند ز زمره‌ی ما نیست
                                   گروه ما همه یا عاشقند یا معشوق
به داده‌های تو شکر و به هر عطای تو شکر             به مصطفای تو شکر و به مرتضای تو شکر
به واجبات تو شکر و به هر دعای تو شکر              به عشوه های تو شکر و به غمزه های تو شکر
                                  تو کیستی که شدی بهر انبیا معشوق
هزار بند علایق به پای خود بستم                       به صد دلیل موجه من از تو بگسستم
ز اتفاق چو یک شب به توبه بنشستم                 به یک دلیل موجه بگیر تو دستم
                                  دلیل جود، تویی تو تویی تو یا معشوق
گذشت عمر و کنون چند و چون کنی لیلی            دل شکسته‌ی ما باز خون کنی لیلی
کجاست تا که غمش را فزون کنی لیلی                اگر ز محمل خود سر برون کنی لیلی
                                   شوند خیل گدایان جدا جدا معشوق

لحظه را دریاب

فرهنگی :: یادداشت
 
People who are not enjoying their lives in the present have lust for life in the future . Lust for life is always in the future . It is a postponement . They are saying : We cannot enjoy today , so we will enjoy tomarrow
 
 
 
راستش وقتی این متن رو از اوشو میخوندم،‌ یاد داستان ماهیگیر مکزیکی افتادم،‌ شنیدید؟
 
میگن یه تاجر آمریکایی یه ماهیگیر مکزیکی رو در حال ماهیگیری می بینه! ماهیگیر بعد از حدود یک ساعت 5-6 تا ماهی میگیره و به سمت خونه حرکت میکنه!
 
تاجر آمریکایی بهش میگه چیکار میکنی؟ همین قدر ماهی؟‌ زندگی ات چه جوری میگذره؟
ماهیگیر مکزیکی میگه آره، همین رو الان می برم توو کلبه ام کنار همین رودخونه، برای من و خانواده ام کافیه،‌ بعد از شام هم با دوستام میرم بیرون و میگیم و می خندیم!
 
تاجر آمریکایی بهش میگه،‌ به جای یه ساعت روزی چند ساعت کار کن،‌ اونوقت میتونی بیشتر ماهی بگیری،‌ ماهی هایی که نیاز نداری رو میتونی بفروشی،‌ بعدش یه قایق دیگه بخری،‌ کم کم دیگه کارگر هم استخدام میکنی، بعدش میتونی یه کارخونه کنسرو ماهی بزنی،‌ بعدش میتونی بری توو یه جای دنج یه کلبه لب رودخونه بخری و یه قایق بگیری و تفریحی ماهی بگیری، شام رو کنار خانواده ات باشی و بعدش با دوستات خوشگذرونی کنی!
 
ماهیگیر میگه چقدر طول میکشه؟
 
تاجر میگه حدودا 20 سال!
 
ماهیگیر مکزیکی میگه: این همه کار بکنم برای اینکه به جایی برسم که الان هستم؟؟؟؟؟
 
 
 

 
 
 
 
 
 

وداع

فرهنگی :: مناجاتفرهنگی :: مناسبت

ای کاش همه سال تو بودی به بر ِ من             دلسوخته در حسرت دیدار تو باشم

آهسته برو تا دلم از غصه نمیرد                      این آرزوی عبد گنهکار تو باشد

یک لیله قَدرت به همه عمر بیارزد                    این جلوه ای از رحمت بسیار تو باشد

ای کاش مرا زار و گنهکار نبینی                      این خسته الهی که ز انصار تو باشد

اللهم رب شهر رمضان تموم شد الذی انزلت فیه القرآن شب اول ماه رمضون بود تموم شد ؟ آخه من به اندازه شب اول بیچاره ام !  وافترضت علی عبادک فیه الصیام آخه هیچ کاری نکردم ، مثل مرکب عصاری فقط دور خودم گشتم ، وقتی چشمام رو باز کردن دیدم سر جام هستم و خستگی به تنم موند ! صلی علی محمد و آل محمد به خاطر همین یه ذره تشنگی و گرسنگی که کشیدیم بهمون چه چیزایی که ندادن ، آخه خدایا تو بنای کارهات رو به تفضل گذاشتی ، از من گروکشی نکردی ، نگفتی اگه نماز بخونی فلان نعمت رو بهت میدم ،‌ هر کاری بکنیم تو انقدر تفضل داری که همه جور نعمتی به همه بدی.خدایا شکرت تونستیم یه واجب انجام بدیم . یه واجب دیگه هم به ما توفیق بده  وارزقنی حج بیتک الحرام هر وقت صحبت از حج میشه یاد علی بن مهزیار میفتم ، خیلی دوس دارم برم خوزستان و قبرشو زیارت کنم و بهش بگم تو آقا رو دیدی لااقل برام تعریف کن ، میگن بعد از 20 سال رفتن مکه ، توو کوچه یکی بهش میگه امسال هم میری مکه ؟ میگه دیگه نمیرم ، خسته شدم ، چقدر برم و نبینمش ! همون شخص بهش میگه برو ، حتما امسال می بینیش ! وقتی میره مکه آقا میفرسته دنبالش که بیا من میخام ببینمت . آقا جان کی میشه دنبال ما بفرستی ؟فی عامی هذا و فی کل عام بابا مکه یه بار بری بسه ! چرا فی کل عام ؟ فی کل عام برا امثال من نیست ! من اگه یه بار برم و آدم نشم یعنی دیگه آدم نمیشم ! به قول بزرگی می گفت منت این سعودی های کثیف رو نکشید ، اگه خدا بخاد میفرستن دنبالت واغفرلی تلک الذنوب العظام آقا انقدر ناز داره مگه میشه دیدش ؟ ناز کم کن نازدار فاطمه . ما که داریم اعتراف میکنیم گناهکاریم فانه لا یغفرها غیرک به جز تو مگه کس دیگه ای هم میتونه ببخشه ؟ یا رحمان یا علام

تا که من آیم به خود دیدم که فرصت رفته است         تا که از غفلت در آیم ماه رحمت رفته است

بار دیگر من شدم جامانده از این کاروان                   آبرویم بار دیگر زین مصیبت رفته است

تازه من پیدا نمودم راه خود را ای خدا                       بر ابوحمزه قسم عمرم به غفلت رفته است

گر نبخشایی مرا ای مهربان پرده پوش                     حتم دارم آبرویم تا قیامت رفته است

گفته بودم میزبانم را ببینم یک سحر                         تا که چشمم باز شد گفتند فرصت رفته است

شاکرم بهر خودش یار جدا کرده مرا

فرهنگی :: مناسبت

سلام بر تو ای کریم

دیدم کریمی‌ات بر غریبی‌ات افضل است. یه سال منتظر بودم که دوباره شب تولدت بیاد. چه شب مهتابی و قشنگی! چقدر ستاره در آسمان غریب هست.

این همه تنها آمده‌اند در کنار غریب تا تنها نمانند!

چه اتفاقاتی توو این یه سال افتاد؛

مردن برای حضرت ارباب واجب است            عشاق جز به روضه‌ی او جان نمی‌دهند

ارباب من ز نوکر خود دل بریده‌ای؟               خوبان مگر که دل به گدایان نمی‌دهند؟

من ِ بی‌معرفت به خیالم که تو از من دل بریدی، مگه میشه؟

از تو بعید نیست رفیق گدا شوی                   مرد کریم میل به مستضعفان کند

کلی غصه خوردم تا اینکه یه اتفاق باعث شد بفهمم، ای دل غافل! من از تو دل بریده بودم و هر چی صدام می‌کردی نمی‌شنیدم، انقدر به خودم مطمئن بودم که اهل دنیا نیستم که توو دنیا غرق شدم!

یادته وقتی از اون عاشقت خواستم منو نصیحت کنه چی گفت؟ ‌قلبت حرم خداست، به کسی اجاره‌اش نده!

همیشه فکر می‌کردم هیچی توو دنیا نیست که نتونم ازش دل بکنم؛ اما دیشب با خودم گفتم،‌ کجای کاری بیچاره؟ تو همش به این فکر می‌کردی که اگه جون خودت رو بخان بگیرن مشکل نداری، اما تا حالا به این فکر کردی که زنده باشی و یه چیز ازت بگیرن؟! دیدم نه، من مرد عمل نیستم مگه اینکه خودت کمکم کنی!

هر وقت اومدم مثل بچه‌ها ازت میخاستم حتی اگه به صلاحم نیست حاجتمو بهم بدی، بدون هیچ منتی دست عطایت شامل حالم می‌شد، اما بعد از چند وقت می‌فهمیدم که چه چیز خنده‌داری خواسته بودم!! شاید اینطوری ازت یاد گرفتم که بیشتر به آرزوهام فکر کنم و حساب شده‌تر تصمیم بگیرم!

ما بی‌سلیقه‌ایم تو حاجات ما بخواه                 ورنه گدا مطالبه‌ی آب و نان کند

یه زمانی امسال به این فکر کردم که شاید بهتر باشه بقیه ندونن من عاشق کی هستم، شاید توو این هیاهوها ترس از تمسخر باعث شده بود که نخام همه جا جار بزنم چه ارباب خوبی دارم، اما:

ای که ز عشقت زنده منم، گفتی از عشقت دم نزنم، من نتوانم نتوانم نتوانم

توو این یه سال با یه آدمایی آشنا شدم که یه سری موقعیت‌های جدید برای شناخت مردم برام ایجاد شد، دو تا نتیجه گرفتم که با دو بیت جوابشو دادی:

ز غم دیوانه‌ام کردی، ز می مستانه‌ام کردی         چنان مستم که بر جامم شده لب‌تشنه عاقل‌ها

به هر که پر کشد سویت دهی منزل سر کویت     وگرنه در غریبستان فراوان است منزل‌ها

نمی دونم شاید اینم باید اضافه کنم که:

ایها الناس در خانه‌ی مردم نروید                       من دمی رفته‌ام و درد مدامی دارم

الان که فکر میکنم می‌بینم چه سالی بود،‌ هر چی بود به قول یکی از دوستان یک سال گذشت و به آن زیباترین لحظه (مرگ) نزدیکتر شدیم!

حرف آخرم دو تا شعره که امیدوارم بتونم اثباتش کنم :

من قهر کرده‌ام از همه تا دوستت شوم                 من منت نگاه تو، صد بار می‌کشم

ای با وفا نگاه تو آرامش من است                         زین رو بُوَد که دست ز انظار می‌کشم

 

یاغی نیَم ترحمی ای پادشاه حُسن                      گردن کشیده‌ام که تماشا کنم تو را

سنگینی غمت به تغافل مرا فکند                          لعنت به من اگر ز سرم وا کنم تو را

 

این جاده لغزنده...

فرهنگی :: شعر

ای دوست تمنایی دارد ز تو این بنده            با عبد مدارا کن ای خالق بخشنده

سنگینی عصیانم بگرفته گریبانم                 محکوم به عقبایم منمای شتابنده

از بس که خطاکارم،‌ شرم از رخ تو دارم        بر روی تو از رویت مشتاقم و شرمنده

با خجلت و با حسرت هم سفره خوبانت       در حشر چه سازد این رسوای پناهنده؟

در محضر خوبانت مگذار شوم ضایع              حتی به کریمانت منمای تو پرونده

خوبان به روی مهمان در را که نمی‌بندند     وز خانه نمی‌رانند مسکین سرافکنده

آغوش مدارایت، دامان دل آرایت                بگشا به تسلای غم‌های پراکنده

ابلیس وقیحانه پشت در میخانه                 بنشسته به تزیین دنیای فریبنده

با این دل بی‌تقوا، با این خطر اغوا             یا رب چه کنم بین این جاده لغزنده؟

در توبه نصوحم کن،‌ نستوه چو کوهم کن      توبه ز من و بخشش باشد ز تو زیبنده

وقت است که دریابی در این شب مهتابی    این گوشه نشینت را با توشه آینده

تا حال چنین بوده، عفو از تو گناه از من        من بعد چه خواهد شد ای خالق بخشنده؟

 

زنده بودن بدون تو ننگ است

فرهنگی :: شعرفرهنگی :: مناسبت

تا دل عاشقان گرفتار است                آینه پایبند زنگار است

گوشه‌ی خلوتی مگر بدهند              ورنه این معرکه چو بازار است

لب ما بست و گفت کیف الحال؟        این هم از شیوه‌های آزار است

طفل اشکم نرفته ره گم کرد              این نشانی ز بس که دشوار است

نه دگر حال مستی‌ام مانده              نه به مستی توان گفتار است

حرف‌های نگفته‌ای دارم                   که فقط منبرش سر دار است

العجل العجل دلم تنگ است             زنده بودن بدون تو ننگ است

تو سماوات خاکباز منی                   تو نیاز منی، نماز منی

نذر تو کرده‌ام که جان بدهم             تو همه نذری و نیاز منی

با تو کس را نمی‌توانم دید               زان که دربست یار ناز منی

با تو حتی نگفتنی گفتم                  زان که تنها تو چاره ساز منی

نیمه شد ماه احمدی چه کنم؟         باز هم تو نیامدی چه کنم؟

 

 

* این شعر در نیمه شعبان سال 84 توسط حاج ابولفضل بختیاری خوانده شده است.

منم آن کور که بر خلق پیامی دارم

فرهنگی :: شعر

تا که از درگه تو رزق مدامی دارم                             کی دگر چشم طمع سوی حرامی دارم

هر سحر از خم معشوق که جامی دارم                    منم آن بنده که نعمت به تمامی دارم

                                            قبله‌ای دارم و قرآن و امامی دارم

 

آنچه از عشق شود آب یقینا جگر است                    آنچه ریزد جگر از آن به خدا چشم تر است

مرغ عاشق خود از این نکته بسی با خبر است          دیدن حضرت صیاد نشاطی دگر است

                                       بی‌سبب نیست که من میل به دامی دارم

 

عده‌ای بر در تو گرم نمازند همه                              جمعی از خلق تو مشغول به رازند همه

قدر اندازه خود غرق نیازند همه                              در پس پرده تو صاحب نازند همه

                                            منم آنکه ز عصیان تو نامی دارم

 

کوری از قافله جا ماند و به راهی افتاد                      شد برادر به گروهی و به چاهی افتاد

دستش از چاه به دامان گیاهی افتاد                        زان توسل به گیاهش به گناهی افتاد

                                          منم آن کور که بر خلق پیامی دارم

 

ایها الناس در ِ خانه‌ی مردم نروید                             پیش هر کس به دو سه ناز و تبسم نروید

از خدا بر در مردم به تظلم نروید                                 جو اگر داد بگیرید و به گندم نروید

                                          من دمی رفته‌ام و درد مدامی دارم

 

سخن این است که ما جز تو نداریم کسی                درد این است که ما دور شدیم از تو بسی

تا که امروز و به فردا تو به دادم برسی                      اشک خواهم ز تو اندازه ی بال مگسی

                                       به حسین ِ تو که توفیق سلامی دارم

 

یا رب از قله‌ی کوهی شجر طور بده                         اشک با ناله بده، جنس مرا جور بده

لب شیرین به دعا زین قدح شور بده                        تا که محمود شوم دولت منصور بده

                                         من ز تو آرزوی روی امامی دارم