حدود یک سال و نیم پیش یک مقالهای نوشتم تحت عنوان «ورع مطبوعاتی» که در کلاس «مبانی ارتباط جمعی» کارشناسی ارشد مدیریت رسانه دانشگاه علامه طباطبایی کنفرانس داده بودم. مقالهای که تبیین آزادی و کنترل جامعه مطبوعاتی ایران یکی از اهداف آن بود. در این مقاله پس از تعریف آزادی بیان و آزادی مطبوعات در ادبیات جهانی، شرح انواع کنترل مطبوعات توضیح داده شده بود.
پس از آن با استفاده از ۳ کلیدواژه رهبر معظم انقلاب شامل: «شارلاتانیزم مطبوعاتی»، «بیبندوباری مطبوعاتی» و «ورع مطبوعاتی» توضیح داده شده بود که در رسانههای ایران کدام کلیدواژهها کاربرد داشته و اینکه ورع مطبوعاتی باید الگوی رسانهای جمهوری اسلامی باشد.
در جستجوهایی که اخیرا در موضوعی دیگر بر سخنان رهبری داشتم، به تعریف دقیق واژه «ورع» رسیدم! میدانستم ورع معنایی شبیه تقوا دارد اما تعریف دقیق آن برایم جالب بود:
ورع یعنى چه؟ یعنى انسان از هر چیزِ شبههناکى که بوى مخالفت با دین از آن استشمام مىشود، اجتناب کند. [۱]
حال تعریف ورع مطبوعاتی را مقایسه کنید با وضعیت رسانههای جهانی و اسلامی و حتی رسانههای جمهوری اسلامی. به نظرتان به این الگو عمل میشود؟
پاورقی:
[1]- بیانات در خطبههاى نماز جمعهى تهران ۱۲/۱۱/۱۳۷۵
گفتوگو پیرامون این نوشته
دیدگاهها و گفتوگو