بوی گل

به بوی گل، ز خواب بی‌خودی بیدار شد بلبل         زهی خجلت که معشوقی کند بیدار عاشق را*

این بیت خیلی وقت‌ها در زندگی ما معنی و مفهوم خاصی داره. خیلی وقت‌ها یه اتفاقی که خارج از روال معمول هست و اصلا انتظارش رو نداری پیش میاد تا تو به سمت خدا برگردی؛ تا از خواب غفلت بیدار شی. خجالت‌آوره که آدم از خالق و رب خودش غافل باشه، خجالت‌آوره که آدم با این‌که همیشه از طرف معشوقش بیدار میشه، باز هم به خواب بره و چشم از معشوقش برداره اما همون لحظات کوتاه بیداری هم به غایت شیرینه.

--------

* پی‌نوشت: این تک بیت از صائب تبریزی رو یکی از بهترین اساتیدم اولین بار برام خوند به عنوان شاه بیت زندگی خودش. خدا خیرش بده و سلامت نگهش داره.

دیدگاه ها (۱)

سلام 

مرسی از حضورتون 

وبلاگ پر محتوایی دارید 

موفق و پیروز باشید 
کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.