کتاب «نفوذ فراماسونری در مدیریت نهادهای فرهنگی ایران» نوشتهی محمدحسین طباطبایی، اثری مستند و تحلیلی است. نویسنده در این کتاب، با نگاهی انتقادی، تأثیر جریانهای فراماسونری بر نهادهای فرهنگی و آموزشی کشور را بررسی میکند. مرکز اسناد انقلاب اسلامی آن را منتشر کرده است.
کتاب در ۹ فصل تنظیم شده و از اسناد و تصاویر بسیاری بهره میبرد. بخشهایی از آن، نقش فراماسونری را در دانشگاه تهران، دانشگاه شیراز، آموزشوپرورش، باشگاههای فرهنگی و اردوهای دانشجویی بازخوانی میکند.
فصلهای نخست به تاریخچهی فراماسونری در جهان و خاورمیانه میپردازند. نویسنده سپس سراغ ایران میرود. او از سفرهای دیپلماتیک و تأسیس لژهای وابسته تا حضور چهرههای دانشگاهی و سیاسی در شبکهی نفوذ سخن میگوید. بخشی از کتاب، شکلگیری باشگاههای روتاری و لاینز را در ایران شرح میدهد. نویسنده توضیح میدهد که این نهادها با شعارهایی چون نوعدوستی و توسعه، فضای فرهنگی کشور را به سمت وابستگی هدایت کردند.
در فصلهای میانی، طباطبایی سبکهای مدیریتی رایج در نهادهای آموزشی را نقد میکند. او این سبکها را با مدلهای مشارکتی مقایسه میکند و ضعفهای ساختاری را نشان میدهد. به باور نویسنده، مدیران وابسته به فراماسونری، کیفیت آموزشی را کاهش دادهاند و جهت تربیت نیروی انسانی را از اهداف ملی و دینی دور کردهاند.
در پایان، نویسنده سراغ سخنرانیها و اسناد دانشگاهی میرود. او تلاش میکند نقش فراماسونری را در تصمیمسازیهای فرهنگی و سیاسی کشور روشن کند. نگاه کتاب هشدارآمیز است و خواننده را به بازاندیشی دربارهی ساختارهای پنهان قدرت فرهنگی دعوت میکند.
اگر به پشتپردهی نهادهای فرهنگی و تاریخ نفوذ جریانهای فرامتنی در ایران علاقهمندید، این کتاب ارزش خواندن دارد.
کاش یه کم بیشتر راجع به کتاب توضیح می دادی
موفق باشی.