تحصیل در رشته مدیریت رسانه
تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد مدیریت رسانه دانشگاه علامه طباطبایی و مقطع دکتری مدیریت رسانه دانشگاه تهران، مسیر علمی من را بر شناخت نسبت رسانه، مدیریت، فرهنگ و حکمرانی متمرکز کرد.
منش
همه جا منزل عشق است، که یارم همه جاست
اینجا روایت کوتاهی است از مسیری که میان دانشگاه، مدیریت و رسانه پیمودهام؛ و از پرسشها و ارزشهایی که هنوز جهت این مسیر را تعیین میکنند.
مسیر حرفهای من میان دانشگاه و میدان عمل شکل گرفته است؛ از تدریس و پژوهش در مدیریت رسانه تا مدیریت در نشر علمی و فرهنگی و پرداختن به مسائل حکمرانی دیجیتال.
در همه این تجربهها یک پرسش همراهم بوده است: چگونه میتوان مسئلهای پیچیده را روشنتر فهمید و برای آن راهی قابلعمل پیدا کرد؟ به یادگیری، آموزش و بهاشتراکگذاشتن دانش باور دارم و تلاش میکنم میان علم و عمل، و میان نگاههای متفاوت، پلی برای گفتوگو و همکاری بسازم.
اصول کاری من بر صداقت، شفافیت، تلاش و خیرخواهی استوار است. از تعامل با طیفهای مختلف فکری و کاری استقبال میکنم؛ چراکه باور دارم گفتوگو و همکاری، راه فهم دقیقتر و پیشرفت پایدار است. بخشی از این مسیر را میتوانید در نوشتهها و پژوهشهایم دنبال کنید.
چند ایستگاه از مسیری که بهتدریج میان رسانه، مدیریت، دانشگاه و حکمرانی شکل گرفته است؛ روایتی فشرده، نه فهرستی بلند از عناوین.
تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد مدیریت رسانه دانشگاه علامه طباطبایی و مقطع دکتری مدیریت رسانه دانشگاه تهران، مسیر علمی من را بر شناخت نسبت رسانه، مدیریت، فرهنگ و حکمرانی متمرکز کرد.
تجربه مدیریت نشر جامجم، نشر صاد و انتشارات علمی و فرهنگی، فرصتی بود تا از نزدیک با زنجیره تولید و توزیع محتوا، اقتصاد نشر، مدیریت سازمان فرهنگی و ارتباط با پدیدآورندگان و مخاطبان درگیر شوم.
تدریس در دانشگاه تهران و دانشگاه علامه طباطبایی، برای من فرصتی برای آموختن متقابل، پیوند دادن دانش نظری با تجربه اجرایی و گفتوگو با نسلی است که آینده رسانه و فرهنگ را میسازد.
پژوهش و مشاوره در موضوعاتی مانند حکمرانی آینده، هوش مصنوعی، صنایع خلاق، زبان فارسی و نبرد روایتها، قلمرو فعالیت من را از مدیریت رسانه به پرسشهای گستردهتر آینده پیوند داده است.
امروز این مسیر را با پژوهش، آموزش و فعالیت نهادی ادامه میدهم؛ برای روشنترشدن مسئلهها و یافتن راههایی که در عمل نیز بتوانند تغییری معنادار ایجاد کنند.
امروز بیش از گذشته به این باور رسیدهام که آینده، فقط با ابزارهای تازه ساخته نمیشود؛ به فهم روشن، گفتوگوی صادقانه و نهادهای توانمند نیاز دارد. سهمی که برای خودم میشناسم، کمک به همین روشنتر دیدن و مسئولانهتر عمل کردن است.