حرفهای بیادبانه آرش ظلیپور مقابل مسعود فراستی را تقریبا همه دیدهایم. حرفهای عجیبی که حتی اگر روی آنتن نبود و در یک محفل چند نفره خصوصی هم زده میشد به اندازه کافی خارج از رسم ادب بود.
سخن تکراری و خسته کننده نگویم. فقط یک چیز به ذهنم رسید:
اگر در شیوه تفکر و در بیان محتوا عمیق باشیم، حتی اگر منتقد بسیاری از محافل باشیم باز قابل احترامتر هستیم تا اینکه سطحی و پر زرق و برق باشیم.
کمعمق بودن دردی است که خیلی از ما به دلیل شیوه مصرف رسانهای دچار آن هستیم؛ مراقب خودمان هم باشیم.
گفتوگو پیرامون این نوشته
دیدگاهها و گفتوگو