محورهای ارائه من در پنل تخصصی «هدفگذاری و طراحی اقدام برای توسعه مالکیت فکری در لایه محتوا و خدمات محتوایی» در مرکز ملی فضای مجازی:
ویدئو را در آپارات ببینید.
۱. مقدمه
حفاظت از خلاقیت در جهانی که مرز بین تولید کننده و مصرف کننده محتوا کمرنگتر میشود، ضروری است.
۲. ضرورت طراحی نظام مالکیت فکری برای توسعه صنایع خلاق
مالکیت فکری تنها یک واژه حقوقی نیست؛ زیربنای بقای خلاقیت و پیشبرنده سرمایهگذاری در هنر، ادبیات، رسانه و نرمافزار است. زمانی که پدیدآورنده بتواند روی نتیجه کوشش فکریاش حساب کند، تولید و نوآوری پایدارتری شکل میگیرد.
– ما چه داریم؟
قانون ۱۳۴۸ مولفین و مصنفین + قانون ۱۳۷۹ نرم افزارهای رایانهای که هر دو به محیط فیزیکی اشاره میکنند. همچنین قانون مصوب مجلس ۱۳۸۰ که مجوز پیوستن به کنوانسیونهای مالکیت فکری است که فقط به کنوانسیونهای مرتبط با مالکیت صنعتی در ابتدای دهه ۹۰ توسط قوه قضاییه پیوستهایم. پس در مورد فضای مجازی چیزی نداریم
– در چه موقعیتی هستیم؟
– گام دوم انقلاب: فرآیند بزرگ و جهانی چهل سال دوم / در گام دوم از منظر آثار فکری، فرهنگی، ادبی و هنری باید چه کار کنیم؟ آیا بدون حضور قانونی میتوان اقدام موثر و فراگیری انجام داد؟
– هجوم ترجمه به دلیل صرفه اقتصادی ناشران اتفاق افتاده است.
– پدیدآورندگان ایرانی در یک جنگ نابرابر روز به روز ضعیفتر میشوند. چون توان رقابت با گلچین بهترین پدیدآورندگان از همه کشورها را با وجود یارانه (عدم پرداخت حق امتیاز اثر) به آنها ندارند.
– محمل قانونی برای توزیع آثار پدیدآورندگان ایرانی در سایر کشورها وجود ندارد.
– آگاهی عمومی در داخل کشور هم وجود ندارد و پدیدآورندگان از این منظر هم دچار ضرر هستند.
ظرفیت ما چگونه است؟
– نقطه قوت ما فرهنگ و آثار فرهنگی است.
– نیروی جوان و نخبه و تحصیلکرده فراوان در ایران.
– در دنیایی که سخن نو کمتر وجود دارد و حرفی خارج از تمدن غربی شنیده نمیشود.
تغییرات فناورانه در حال وقوع است
– تصمیمگیری در مورد هوش مصنوعی، بلاکچین و سایر تغییرات فناورانه
– همه اینها نشان از این است که ضرورت دارد در نظام حکمرانی، مسئله مالکیت فکری را به ویژه در حوزه محتوا جدی بگیریم.
۳. اهداف
– تعیین مسئول تصمیمگیری و راهبری
– بازتعریف و اصلاح قوانین در زمان مشخص
۴. چالشها
– حقوقی: پراکندگی نهادی / عدم بهروز بودن سیاستها و قوانین / مالکیت اشتراکی
– فرهنگی: عدم آگاهی مردم (رایگان بودن محصول دیجیتال) / عدم آگاهی پدیدآورندگان از حقوق خود
– فناورانه: بلاکچین / هوش مصنوعی / نبود زیرساخت DRM / Arو VR
– اقتصادی: فقدان انگیزه سرمایهگذاری
۵. راهکارها
– تصمیم نهایی شفاف و سریع در مورد موافقتنامه بینالمللی (پیوستن (با استفاده از استفاده منصفانه fair use) یا ایجاد کردن موافقتنامه جدید با کشورهای اسلامی یا کشورهای جنبش عدم تعهد)
– شفاف شدن وضعیت فعلی با استفاده از تدقیق دادهها
– تعیین گروهها یا مناطق هدف برای تبادل فرهنگی
– حمایتهای معقول برای معکوس شدن روند ترجمه آثار
– تعیین شاخصها برای بهبود وضعیت:
– افزایش نرخ ثبت آثار دیجیتال (رشد سالانه ۲۰ درصد)
– کاهش نقض حقوق محتوایی آنلاین (کاهش سالانه ۳۰ درصد)
– ارتقاء آگاهی عمومی (رشد سالانه ۴۰ درصد)
– افزایش صادرات محتوای بومی (رشد سالیانه ۱۰۰ درصد)