اگر باطل بر «ترس» حساب باز میکند، یکی از دلایل آن «ناامیدی» مردم است از پیروزی حق. «امید» به آینده روشن زمینهساز انسجام است.
امید نه سادهلوحی است و نه توهم؛ بلکه باور به این حقیقت است که تاریکی هرقدر گسترده باشد، توان ایستادن در برابر روشنایی را ندارد.
امید، نیرویی است که ترس را خلع سلاح میکند و دلها را برای شجاعت آماده میسازد.
کسی که امیدوار است، هرگز اسیر تهدید نمیشود.