دوستی با حسین فقط گریستن نیست

گریستن و زیارت کردن باید در حد خودش باشد. انحصار و اکتفای بر گریستن و زیارت کردن مال زمانی است که راه دیگری باز نباشد. آن موقعی که راه باز است و دوستان حسین می‌توانند به راه حسین بروند، اگر نرفتند و فقط گریه و زیارت کردند، منحرف شده‌اند. باید دوستان حسین چنان تربیت شوند که به راستی در برابر هر انحراف از حق و دین به پا خیزند و قدرت قیام و نهضت داشته باشند.

 

مبارزه پیروز، صفحه 62

نویسنده: شهید بهشتی

دیدگاه ها (۲)

//id.bayan.ir/bayan/profile/avatar/8EFcv1winXMBCfLvIxl9THkEOt0%3D/ مهدی صالح پور
دقیقا ما توی تبیین راه حسین مشکل داریم. 
//blog.ir/media/images/guest.png?1 فاطمه سادات داوری
من هم یکی از دوستانان امام حسین هستم انشا الله
راستی سایت من رو دنبال نمی کنی؟
۱۰ شهریور ۹۷، ۱۹:۲۶
پاسخ:
ان شالله.
چشم. دنبال کردم
کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.