۹ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «حضرت زهرا» ثبت شده است

کشتی پهلو گرفته

فرهنگی :: کتاب

 کشتی پهلو گرفته اثر سیدمهدی شجاعی توسط نشر جوان در 160 صفحه در سال 1369 منتشر شد. این کتاب تا به حال در انتشارات نیستان به چاپ چهل و ششم رسیده است. موضوع این کتاب زندگی حضرت فاطمه سلام الله علیها است که از زبان افراد گوناگون به صورت داستانی نقل شده است. از تولد حضرت تا وداع امیر المؤمنین با محل دفن ایشان.

شکل داستانی کتاب و استفاده از جملات اصلی بزرگان در موقعیت‌های گوناگون بدون صدمه زدن به یکدستی قلم، از نقاط برجسته این کتاب سیدمهدی شجاعی است که سبک خاص قلم ایشان هواخواه بسیار دارد.

خطبه حضرت زهرا سلام الله علیها در مسجد مدینه پس از غصب خلافت از صفحات خواندنی این کتاب است.

هر چند به روز میلاد این بزرگوار نزدیک هستیم و این کتاب بیشتر سوگنامه و بیان درد و غربت و مظلومیت حضرت زهراست اما از آنجا که منجر به شناخت بیشتر ایشان می‌شود، خواندن آن را توصیه می‌کنم.

 

نسخه کاغذی این کتاب را می‌توانید به قیمت 9800 تومان از اینجا خریداری نمایید. همچنین نسخه الکترونیک این کتاب در فرمت‌های گوناگون را می‌توانید از اینجا به صورت رایگان دریافت نمایید. همچنین می‌توانید نظرات کاربران گودریدز را از اینجا بخوانید.

 

نبش قبر

فرهنگی :: یادداشت

شنیده بودم که یکی از دلایل مخفی بودن قبر مادرمان حضرت زهرا سلام الله علیها، جلوگیری از نبش قبر حضرت بود. نگرانی از اینکه حضرت را نبش قبر کنند تا خلیفه بر ایشان نماز بخواند!
اما این روزها، گویا خبرهای دیگری هم هست. گویا نبش قبر فقط مختص آن زمان نبوده.
همان بهتر که تا زمان ظهور فرزندش، مخفی بودن قبرش سند مظلومیت اوست.
یا زهرا

----------------------------------------------------------------------------------------------

بعدنوشت:

شیعه تنها مدد از حضرت حیدر گیرد
از دل خاک چو حجر بن عدی پر گیرد
در دفاع از حرم دختر مولا حتی
او کفن پاره کند زندگی از سر گیرد

حمیدرضا برقعی

بی ولایش نکند دم ز عدالت بزنیم

فرهنگی :: شعرفرهنگی :: مناسبت

حق نعمت نتوان کرد ادا، رحمان را                      که عطا کرده به ما آینه قرآن را
تربیت یافته مکتب وحی نبوی‌ست                      قوت مدحت او نیست مدیحه‌خوان را
آسمان‌ها و زمین روشنی از او دارند                    عرشیان خیره شوند این شجر رخشان را
بهجت قلب نبی کوثر جوشان رسول                  عطر سیبی که معطر بکند رضوان را
در عبادات نبی، وقت مناجات علی                    افق معرفتش خیره کند انسان را
کیست آزاده‌تر از بانوی تقوی و عفاف                 که شکوهش شکند شاکله شیطان را
مرحم زخم پدر بود به پیکار احد                        باید از فاطمه آموخت چنین عرفان را
معجز فاطمه آن نیست که با دست دعا              رد طوفان کند و حکم کند باران را
معجز فاطمه آن است که با تیغ بیان                   خوب منکوب کند سلطنت طغیان را
هست روشنگری فاطمه اعجاز بزرگ                  نیست داعیه انکار چنین رجحان را
بندگی کرد خدا را به همه ابعادش                      او که آموخت به ما بندگی منان را
مادر ما نه فقط شیعگی آموخت به ما                 بهر این شیعه شدن داد به ما امکان را
قدر کوثر نکند درک، مگر همتایش                       جز علی شرح نشاید که کند برهان را
وصف صدیقه کجا و سخن ناقص من                   واگذارید به ابرار چنین میدان را
بهتر آن است دم از خطبه جانانه زنیم                 تا که تطهیر کند بارش کوثر، جان را



کیست تا فهم کند درد و غم پنهان را                  یا که مرحم بنهد زخم دل سوزان را
همه دیدند که برخواست به عزم مسجد             انسیه همره خود خواند بسی نسوان را
خاطر شهر پر از خاطره احمد شد                      تا که انداخت ردا قامت نور افشان را
تا لبش خطبه به نام ازلی کرد شروع                  ملک از هر سخنش برد دُر غلتان را
جان فدای کلماتش که به شیوایی محض            اول خطبه کند حمد و ثنا سبحان را
سخنانش به فصاحت همه پیغمبروار                  این‌چنین کرد تصرف دل هر انسان را
ایها الناس! بدانید که من فاطمه‌ام                     که خدا داده به ما عزت جاویدان را
جاهلیت چه شد از یاد شما شد، مردم!              پشت کردید چرا قافله رضوان را
ای غدیر آمدگان! قصه بیعت باقی است               با چه عذری بشکستید چنان پیمان را
چه شد آن روحیۀ رزم و سلحشوریتان                نام و نان برده مگر از دلتان فرقان را
با شمایم! مگر این آیه فراموش شده                  که اولوالامر سزاوار بود فرمان را
نه علی بود که با فتنه گران می‌جنگید؟              تا فراگیر نبینید دگر طوفان را؟
من به تکلیف الهی‌ام عمل خواهم کرد                  می‌کشم باز بر این فتنه، خط بطلان را
به شکوهش، به جلالش، به قیامش سوگند        خطبه‌اش ریخت به هم دایره امکان را



باز تجدید کنم مطلع این عنوان را                        بازخوانی کنم این دفتر و این دیوان را
راستی فاطمه از ما چه توقع دارد؟                      نقش ما چیست در این خطبه، بدانیم آن را
نه، روا نیست که از فاطمه گوئیم ولی                  درد او را نشناسیم و غم دوران را
ذاکران! این همه اندوه به عالم اما                        واژه‌هامان همه گفتند فقط هجران را
شاعران! از خط و خال این همه گفتیم ولی           شعر امروز نزیبد مژه و مژگان را
قلم امر به معروف بگیریم به دست                       مگر از جامعه بیدار کند وجدان را
بیش از اینها نشویم از شهدا جا مانده                 درد امروز بصیرت طلبد درمان را
شیعه فرزند زمان است خدا می‌داند                   برنتابد ستم کفر و تب کفران را
شعر بیداری اسلامی امروز این است:                  امت فاطمه! دریاب مسلمانان را
هست آزادی بحرین، چنان خرمشهر                     کیست رزمنده جانباز چنین میدان را
ای خوش آن نغمه که آهنگ جهان‌آرا بود               خیز، سربند ببندیم همه گردان را
به خدا وعده پیروزی مولا حتمی است                  شیعه تا قلب اروپا ببرد طوفان را
باز هم میکده عشق به پا خواهد شد                  ساقی از جام ولا جرعه دهد رندان را
باز هم سفره‌ای از کرب و بلا پهن شود                شهد شیرین شهادت رسد این عطشان را
مادر! امروز دلم یاد شهیدان کرده است                  یاد آن طایفۀ پیش خدا مهمان را
دوستانم همه رفتند و نبردند مرا                          چه کنم من؟ چه کنم این غم بی‌پایان را؟
جای شکر است خدا را ز دم روح الله                     که سپرده به مسیحا نفسی بستان را
رهبر نهضت ما شکر خدا زهرایی است                   نفس نافذ او اوج دهد ایمان را
پسر فاطمه هم ارث بَرَد از مادر                            روح امید دمد مملکت سلمان را
بس جوادی و حسینی است ولی نعمت ما            به رضا می‌سپرد سال به سال ایران را
بی‌ولایش نکند دم ز عدالت بزنیم                         دست، هیهات، رهانیم چنین دامان را
ما همه گوش به فرمان تو هستیم علی                بی‌قراریم نثار تو کنیم این جان را
دست زهراست نگهدار علمداری تو                       تا به مهدی برسانی عَلم قرآن را
ای فروزنده‌تر از تابش خورشید، رُخت                    جلوه کن بر من و بگشای لب خندان را



* شعری که شاعر اهل بیت (ع)، حاج محمود ژولیده، در حضور رهبر معظم انقلاب در سوم خرداد ۹۰ خواند.

یک پیشنهاد

فرهنگی :: یادداشت
 
یک لیست 34 موردی از چیزهایی که در این دنیا خیلی دوست داریم تهیه کنیم. هنگام ذکر تسبیحات حضرت زهرا (س) پس از هر نماز، قبل از هر «الله اکبر» یکی از موارد لیست را بخوانیم!
 

شاهکار خداوند

فرهنگی :: مناسبت
امروز کسی به دنیا می‌آید که گرچه 18 سال بیشتر نزیست، اما خداوند فشرده‌ترین مانور خود را داشت و شاهکار خود را ارائه کرد. او لوح فشرده خداوند بود برای اینکه جلال و کمال انسانی را به نمایش بگذارد.

 

پروانه مدار خود...

فرهنگی :: شعرفرهنگی :: مناسبت
 
فاطمه پروانه مدار خودش بود                           منحصرا تحت انحصار خودش بود
 
فاطمه مخدوم خویش و خادم خویش است          کعبه خود بود و پرده دار خودش بود
 
نان کسی بر لبش حلال نباشد                      فاطمه هر روز نان بیار خودش بود
 
روح خودش را گرفت و در تن خود ریخت             خلقت زهرا در اختیار خودش بود
 
گفت انا من فاطمه، فاطمه منی                     فاطمه پس سالها کنار خودش بود
 
اینکه ولایت چنین به نام علی شد                  کار علی هم نبود، کار خودش بود
 
هیچ زمان رو نزد به غیرت شمشیر                    تکیه زهرا به ذوالفقار خودش بود
 
نه که بخواهد نبی مقام بگیرد                       بوسه به دست تو افتخار خودش بود
 
نیست عجب گر علی به خاک تو افتد               چون که مزار تو، مزار خودش بود
 
 
 
* این شعر در روز شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها در سال 89 توسط حاج منصور خوانده شده است.
 
 
 
 

 
 

یا زهرا

فرهنگی :: مناسبت
نمی گویم وقتی گردنبند بین علی و فاطمه رو پاره کردند، کدامین مروارید از رشته کلام پیامبر را زیر پا له کردند؛ فقط می گویم یک یهودی با دیدن دست بسته ی علی مسلمان شد.
 
فرزاد جمشیدی

مادری‌اش روز محشر تازه گل خواهد نمود

فرهنگی :: شعرفرهنگی :: مناسبت
 
شکر می‌گویم خدا را خلقتم زهرایی است              شد گواهم اشک جاری طینتم زهرایی است
گر گناهی هم نمایم دست من خواهد گرفت             من نخواهم شد ذلیل و عزتم زهرایی است
فاطمیه از محرم بیشتر گریه کنم                             بر جهان تاثیر دارم، قدرتم زهرایی است
من حسینی بودنم را خرج مادر می‌کنم                    شاهدم باشد خود او، هیئتم زهرایی است
عاشقی گفتا خدایا قبر می‌خواهم چه کار                بی نشانم کن ببینند تربتم زهرایی است
مادری‌اش روز محشر تازه گل خواهد نمود                 تازه می‌فهمم خدایا قیمتم زهرایی است
آن زمانی که زند تکیه به کعبه مهدی‌اش                  فاش می‌گوید به عالم دولتم زهرایی است
شد به یک سیلی تمام چهره‌های ما کبود                غصه‌هایم، گریه‌هایم، غربتم زهرایی است
 
 
 
 
 
 
 
 
 

فرهنگ فاطمیه

فرهنگی :: مناسبت

سلام من به مدینه به آستان رفیعش                 به مسجد نبوی، به لاله‌های بقیعش

سلام من به علی و به حلم و صبر عجیبش         سلام من به بقیع و چهار قبر غریبش

نشسته باز دلم پشت درب بسته آنجا                گرفته باز دلم بهر قبر مخفی زهرا

تو ای مسافر شهر مدینه در دل شب‌ها               نبود هر چه که گشتم نشان ز مرقد زهرا

سلام من به تو ای بانویی که مرد نبردی              ز غیر هر چه که دیدی به یار شکوه نکردی

سلام من به بازو و کبودی رویت                        به سرخ فامی اشک تو و سپیدی مویت

به ایام فاطمیه اول رسیدیم. چقدر زود گذشت که بزرگان می گفتند قدر بدانید شاید سال دیگه نتونید فاطمیه رو درک کنید.

درک کردن فاطمیه؛

چه کسانی فاطمیه را درک می‌کنند؟ درک کردن فاطمیه بستگی به چه چیزهایی دارد؟ آیا درک کردن فاطمیه فقط به لباس مشکی پوشیدن و روضه گرفتن و سینه زدن است، بی آنکه به فرهنگ فاطمیه نزدیک شویم؟

عده کمی در فاطمیه و به خصوص فاطمیه اول به عزا می‌نشینند اما همان عده کم هم به این موضوع توجه نمی‌کنند که فاطمیه چه درس‌هایی برای ما دارد!

چه می‌شود که خانمی که جهان به خاطر او خلق شده است این گونه خود را فدای ولایت و مهم‌تر از آن فدای حق می‌کند؟

به خودمان فکر کنیم، در کجای فرهنگ فاطمیه ایستاده‌ایم؟ چگونه خود را شیعه کسانی می‌دانیم که فقط در حرف می‌توانیم بگوییم به اعمال آنها عشق می‌ورزیم ولی در عمل خود را به آنها نزدیک نمی‌کنیم؟

چقدر حقیرند کسانی که به اسم مصلحت همه کم کاری‌های خود را توجیه می‌کنند و از ترس اینکه مردمان کوچک این زمانه از دور آنها پراکنده شوند، حاضرند حق را پنهان کنند اما غافل از آنکه حق هیچگاه پنهان نمی‌ماند و این انسان‌های حقیر روزی در انبوه برگ‌های درخت زیبا و تنومند حق و عدالت گم می‌شوند.

چقدر ساده لوحند کسانی که به دنبال خشنودی همگان هستند و خشنودی خالق خود را فراموش کرده‌اند. خشنود بودن مردم از انسان چیز بدی نیست، یکی از دعاهای پیامبر اسلام هم این بود که: «خدایا مرا در میان مردم خوشنام قرار بده»، اما چه نکاتی که در این زمینه نگاشته نشده است و چقدر کار انسان سخت شده است! کتاب‌های بسیاری که در این زمینه نوشته شده است در یک حکمت نهج البلاغه خلاصه شده است و بسیار آسان هدف و وسیله ما را مشخص می‌کند:

«رابطه خود را با خدا اصلاح کن، آنوقت خداوند رابطه تو با همه را اصلاح خواهد کرد.»