کسی که عقل ندارد، ادب ندارد؛ کسی که همت ندارد، مروت ندارد و کسی که دین ندارد، حیا ندارد. خردمندی موجب معاشرت نیکو با مردم است و به وسیله عقل سعادت هر دو عالم بدست می‌آید.
امام حسن مجتبی علیه السلام
پژوهشگر را دنبال کنید

بایگانی

طبقه بندی موضوعی

آخرین نظرات

۹ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «امام رضا» ثبت شده است

مگر میشود به زیارت امام رضا علیه السلام بروم و از بهشت باب الجواد اجازه ورود نگیرم؟ اصلا عشقبازی در باب الجواد معنی میدهد.
نمیدانم بخاطر شلوغی این روزها است یا بخاطر ناامنی که با داربست یک بازرسی دیگر به باب الجواد اضافه کرده اند و صفای خاطرات قدیمی را مکدر.
یا امام الرئوف
از دل من آگاهی و می دانی خواسته هایم چه تغییراتی کرده و حتی گاهی برعکس سالیان قبل شده. به هر حال از قدیم گفته ام:
ما بی سلیقه ایم، تو حاجات ما بخواه      ور نه گدا مطالبه آب و نان کند
می دانم که نمی دانم، اما به من یاد داده اند اگر تو را واسطه خیرخواهی به درگاه خدا میکنم، تو را به جوادت قسم دهم. پس قاصدک دلم را از باب الجواد به سویت روانه میکنم یا رضا...

۹ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۲۱ مرداد ۹۶ ، ۱۶:۲۰
قاسم صفایی نژاد

باب الجواد یعنی بهشت. تنها فرقش با بهشت منم، چون در بهشت پروردگار از بنده‌اش راضی است اما من نه قدر نعمت او را دانستم و نه ... حتی قدر لحظات حضور در بهشت باب الجواد را.
مرا زمانه باد کرده بود و منِ سبک وزنِ بی‌مقدار وقتی باد شدم در آسمان به هر سو می‌رفتم. چرا باز اشتباه؟ زمانه چه تقصیر دارد که «ظلمت نفسی». هر قدم دور شدن از محبوب، دقیقا به خودم مربوط بود و هست.
باید این باد را سوزن بزنم و خالی کنم تا ببینم کیستم و کجایم و کدام سو باید بروم. چرا باز اشتباه؟ من چه کاره‌ام که درد خود را چاره کنم که طبیب دل‌ها مرا به نزد خودش آورده. یا امام رئوف به حق جوادت...

 

۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۶ ارديبهشت ۹۵ ، ۰۴:۱۷
قاسم صفایی نژاد

بالی که بود، سوخت به شرط کمال خویش      من مانده‌ام کنون و دو عالم وبال خویش
مال و منال من همه این ناله من است            آری گدا خوش است به مال و منال خویش
از خون خود، حنا به کف پا گذاشتم                 چون من مباد خون کسی پایمال خویش
سوغات چون نداشتم بخرم باز ریختم             از خرده‌های دل به دل دستمال خویش
امشب فقیه مستم و گر تو نمی‌کُشی            خود خون خویش می‌کنم امشب حلال خویش
در من هدر نمی‌رود این شعله‌های تو             من دهر را بسوزم از این اشتعال خویش
درباره‌ی کریم، گدا حرف می‌زند                      از من بپرس حُسن لب و خط و خال خویش
جای لبم به پنجره فولاد مانده است                امضای بوسه است به طرز وصال خویش
نقاره‌ها به بی‌کسی‌ام جار می‌زنند                بیچاره دل که گم شده در قیل و قال خویش

 

* فایل صوتی این شعر با صدای حاج منصور را از اینجا دانلود کنید.


* این روزها که ایام وفات حضرت معصومه (س) است، خیلی هوس زیارت امام رضا (ع) به سرم زده؛ السلام علیک یا امام الرئوف.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ اسفند ۸۹ ، ۱۵:۲۷
قاسم صفایی نژاد
روزهای ذی‌الحجه رسید و امام رئوف ما را طلبید.
چمدان سفرم را بستم                                 حاجی‌ام، عازم مشهد هستم
 
دوستان بنده را حلال بفرمایند؛ ان‌شالله فردا به سمت مشهد حرکت می‌کنم.
 
 
 
بالم شکسته بود و هوایی نداشتم                 از دست روزگار رهایی نداشتم
بیهوده نیست عاشق گنبد طلا شدم              مشهد اگر نبود که جایی نداشتم
دردم زیاد بود و طبیبی مرا ندید                      دردم زیاد بود و دوایی نداشتم
گفتم مگر امام رضا چاره‌ای کند                      ای وای اگر امام رضایی نداشتم
گفتند در حرم همه را راه می‌دهند                 اصلا بنای بی‌سروپایی نداشتم
میل تو بر دل آمد و میل گناه رفت                   ورنه من از گناه ابایی نداشتم
چندین شب است گریه شده کار من ولی       باز هم برات کرب‌وبلایی نداشتم
 
 
 
 
۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۸ آبان ۸۹ ، ۱۸:۳۴
قاسم صفایی نژاد
 
لطف شما همیشگی و بی‌نهایت است       مانده‌ام که چرا یک دهه نامش کرامت است؟
شد نیت همیشه‌ی من مشهدالرضا           بالاترین عذاب من، این ترک نیت است
کار نگاه خادمتان کیمیاگری‌ست                 دنیا طلب نمودن ما هم جسارت است
میلی نمی‌کنم به عبادات بی‌حساب           تا دوره‌گردی حرم تو عبادت است
سلطان شمایی و دل ما فخر می‌کند          از اینکه در حوالی خاک تو رعیت است
 
 
 
 
 
 
 
 
 
۴ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۶ مهر ۸۹ ، ۲۳:۵۴
قاسم صفایی نژاد
 
زخمی که در دل است به درمان نمی‌رسد             کاری دگر ز دست طبیبان نمی‌رسد
بیهوده ما به کوی تو منزل نکرده‌ایم                      دل جز سرای یار به سامان نمی‌رسد
چشم مرا مجال تماشا بده، اگر                           دست به تو ز خیل محبان نمی‌رسد
دارد دل شکسته کنار تو خلوتی                          کی عرض ما به محضر سلطان نمی‌رسد
همواره شرمسار پذیرایی‌ات شدم                       اینگونه هر کریم به مهمان نمی‌رسد
زایل نمی‌شود غمش از خانه دلش                    آنکه دمی به کوی خراسان نمی‌رسد
او خود غذا به کام غلامان خود نهد                     کی گفته یار ما به گدایان نمی‌رسد؟
 
 
 
 
 
 
 
۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۶ بهمن ۸۸ ، ۲۳:۵۹
قاسم صفایی نژاد

محتاج غیر درگه پاکت کجا رود؟                         با این همه عنایت و بخشش چرا رود؟
من مستکین خاک کف پای دلبرم                       تا او کجا کشاند و خاکم کجا برد
آن به که من غلام غلامان او شوم                      شاید ز لطف بر لب او نام ما رود
ما را سزد که کشته ابروی او شویم                    او را سزد که از سر این کشته‌ها رود
بیمارم و به نزد طبیبان نمی‌روم                          آن کس که سوخت کِی سراغ دوا رود؟
من از تو دور گشته‌ام و درد می‌کشم                  کی می‌شود که بنده به سوی شفا رود
من نذر می‌کنم که ز داغ تو جان دهم                  باشد که نذر خسته‌دلان تا خدا رود


 

این شعر در شهادت امام رضا (ع) سال 88 توسط حاج منصور خوانده شده است.

 

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ بهمن ۸۸ ، ۲۲:۲۹
قاسم صفایی نژاد
 
چشم ما در گذر لیلا بود                       گوییا منتظر لیلا بود
آنکه میرفت و دو صد مجنون داشت         محملی در سفر لیلا بود
دل دیوانه ما را می بُرد                        غارت دل هنر لیلا بود
دشت را دیدم و گشتم حتی                 لاله هم خون جگر لیلا بود
دست ما نیست اگر مجنونیم                 همه اش زیر سر لیلا بود
دوست دارم کَرَم نانش را                      سبزی سفره ی احسانش را
آمدم صبح سلامت کردم                      خویش را آهوی دامت کردم
نذر فرزند شما کنج حرم                       چهارده روز اقامت کردم
از شب زلف شما برگشتم                    آمدم شهر قیامت کردم
آن کرامات شما را گفتم                        همه را عبد و غلامت کردم
قسمت این بود مشرف نشوم                از همین دور سلامت کردم
یوسف روی شما را دیدیم                      ذبح کردیم اگر سر ها را
 

* این شعر توسط حاج منصور در میلاد امام رضا (ع) خوانده شده است.
 
 
 
 
 
۱۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۹ آبان ۸۷ ، ۰۹:۳۳
قاسم صفایی نژاد

تو ای غریب که درد غریب می‌دانی                   جواب ناله‌ی امن یجیب می‌دانی
رفیق بودن ِ تو دردسر نمی‌خواهد                      تو بهتر از همه حال غریب می‌دانی
ز بس که خوب و کریم و رئوف و آقایی                 مرا برای رفاقت حبیب می‌دانی
سخن نگفته به درمان دل شوی مشغول             چه خوب درد مرا ای طبیب می‌دانی
تویی که در همه دم خسته را پذیرایی                که هر فرود و فراز و نشیب می‌دانی
گره گشای دل و روح و جسم و جانی تو              تویی که قسمتم از هر نصیب می‌دانی
بیا به وعده‌ات ای باوفا، وفای کن                       که وقت مرگ ِمرا عنقریب می‌دانی


 
* این شعر توسط حاج منصور در شهادت امام رضا (ع) سال 84 خوانده شده است.


 

۹ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ آبان ۸۶ ، ۱۷:۵۹
قاسم صفایی نژاد