پژوهشگر

دوشنبه, ۱ اسفند ۱۳۹۰، ۰۹:۴۴ ق.ظ

مارپیچ سکوت حزب‌اللهی!

الیزابت نئول نیومن در کتاب «افکار عمومی؛ پوست اجتماعی ما» نظریه‌ای را تحت عنوان «مارپیچ سکوت» بیان می‌کند. این نظریه بیان می‌کند در صورتی که افراد فکر کنند عقاید و افکار آنان در سطح جامعه در اقلیت قرار دارد، کمتر تمایل دارند تا آن را ابراز نمایند؛ به این دلیل که نگرانند مبادا به خاطر عقایدشان از جامعه طرد شود و یا تحت فشار افکار عمومی قرار گیرند. این طرز تلقی افکار عمومی با جهت‌دهی رسانه‌های جمعی تقویت می‌شود و آنقدر این مارپیچ ادامه پیدا می‌کند که تبدیل به واقعیتی در جامعه می‌شود!
حال به نظر می‌رسد توهم اینکه حزب‌اللهی‌ها در جامعه در اقلیت هستند در برخی از افراد جامعه و بخصوص طرفداران نظام وجود دارد. به طور مثال اکثریت دانشجویان حزب‌اللهی (به غیر از دانشگاه‌های خاصی مانند امام صادق علیه السلام) در طی سال‌های گذشته تمایلی نداشتند که کتاب اساتیدی مانند علامه مصباح یزدی را در دانشکده بدست بگیرند و ترجیح می‌دادند اینگونه کتاب‌ها را در منزل و یا جمع دوستان حزب‌اللهی دیگر خود مطالعه کنند؛ در حالیکه گروه مقابل، کتاب نویسندگان معروف خود را با افتخار تبلیغ می‌کردند! این مارپیچ سکوت کم کم فضا را به سمتی می‌برد که گویی فضای غالب دست آنهاست و شاید کم کم در حال تبدیل به واقعیت بود.
با روی کار آمدن دولت نهم در سال 84 کمی این فضا شکسته شد و حزب‌اللهی‌ها «تمایل» ابراز عقاید خود را پیدا کردند. گویی تازه متوجه شده بودند که شعارهای انقلاب و گفتمان امام و رهبری طرفداران زیادی دارد که حتی می‌توان با این شعارها رئیس جمهور شد! نکته‌ای که حتی خیلی از سیاسیون طرفدار نظام هم شاید قبل از انتخابات 84 باور نمی‌کردند که البته این باور در تبلیغات انتخاباتی‌شان نمود داشت. البته یکی از برکات فتنه 88 هم ضرورت ابراز اینگونه عقاید و دفاع از نظام بود که تجلی آن را همه در 9 دی 88 دیدیم.
حال به دلیل رفتار غلط برخی رسانه‌ها و برخی سیاسیون مارپیچ سکوت دیگری در میان حزب‌اللهی‌ها ایجاد شده است و آن مارپیچ سکوت دفاع از دولت بما هو دولت جمهوری اسلامی است. بدنه حزب‌اللهی کشور از ترس اینکه نکند انگ و برچسب طرفداری از «جریان انحرافی» بخورد، از خدمات ارزنده دولت هم حرفی نمی‌زند و از تخریب‌های پیاپی دولت توسط مخالفین نظام ککش نمی‌گزد! انگار نه انگار این دولت، دولت جمهوری اسلامی ایران است و دولتی است که اکثریت خدمتگزاران آن طرفدار گفتمان امام و رهبری هستند؛ حال گیریم که سودجویان و قدرت‌طلبانی هم در آن نفوذ کرده باشند و دنبال منفعت‌های شخصی خود باشند. سوال این است که آیا سکوت کردن در برابر تخریب‌های دولت از ترس انگ‌خوردن جایز است؟ آیا هجمه‌های همه‌جانبه و ناجوانمردانه علیه دولت به این شیوه، باب تخریب دولت‌های بعدی جمهوری اسلامی را هم باز نمی‌کند؟ اصلا آیا جایز است که به بهانه جریان انحرافی این همه تخریب علیه دولت در رسانه‌ها و خبرگزاری‌های معتبر ما صورت بگیرد بدون اینکه حرفی از نقاط مثبت دولت شود؟ (+) آیا جریان انحرافی ادعایی آنقدر قدرت دارد که شاکله دولت را عوض کرده است؟ مگر رهبر معظم انقلاب تاکید بر نقد منصفانه نمی‌کنند و تفاوت نقد و تخریب را بارها و بارها بیان نکرده‌اند؟ (+)
اگر عمر و فرصتی باقی بود، در حال تهیه یادداشتی هستم که تفکرات انحرافی را معرفی کنم؛ نحوه برخورد رسانه‌های مدعی ولایتمداری با جریان انحرافی را بررسی کنم (+) و شیوه درست برخورد با تفکرات انحرافی را تبیین نمایم.


 



نوشته شده توسط قاسم صفایی نژاد
ساخت وبلاگ در بلاگ بیان، رسانه متخصصان و اهل قلم
کسی که عقل ندارد، ادب ندارد؛ کسی که همت ندارد، مروت ندارد و کسی که دین ندارد، حیا ندارد. خردمندی موجب معاشرت نیکو با مردم است و به وسیله عقل سعادت هر دو عالم بدست می‌آید.
امام حسن مجتبی علیه السلام
پژوهشگر را دنبال کنید پژوهشگر را دنبال کنید

بایگانی

طبقه بندی موضوعی

آخرین نظرات

مارپیچ سکوت حزب‌اللهی!

دوشنبه, ۱ اسفند ۱۳۹۰، ۰۹:۴۴ ق.ظ

الیزابت نئول نیومن در کتاب «افکار عمومی؛ پوست اجتماعی ما» نظریه‌ای را تحت عنوان «مارپیچ سکوت» بیان می‌کند. این نظریه بیان می‌کند در صورتی که افراد فکر کنند عقاید و افکار آنان در سطح جامعه در اقلیت قرار دارد، کمتر تمایل دارند تا آن را ابراز نمایند؛ به این دلیل که نگرانند مبادا به خاطر عقایدشان از جامعه طرد شود و یا تحت فشار افکار عمومی قرار گیرند. این طرز تلقی افکار عمومی با جهت‌دهی رسانه‌های جمعی تقویت می‌شود و آنقدر این مارپیچ ادامه پیدا می‌کند که تبدیل به واقعیتی در جامعه می‌شود!
حال به نظر می‌رسد توهم اینکه حزب‌اللهی‌ها در جامعه در اقلیت هستند در برخی از افراد جامعه و بخصوص طرفداران نظام وجود دارد. به طور مثال اکثریت دانشجویان حزب‌اللهی (به غیر از دانشگاه‌های خاصی مانند امام صادق علیه السلام) در طی سال‌های گذشته تمایلی نداشتند که کتاب اساتیدی مانند علامه مصباح یزدی را در دانشکده بدست بگیرند و ترجیح می‌دادند اینگونه کتاب‌ها را در منزل و یا جمع دوستان حزب‌اللهی دیگر خود مطالعه کنند؛ در حالیکه گروه مقابل، کتاب نویسندگان معروف خود را با افتخار تبلیغ می‌کردند! این مارپیچ سکوت کم کم فضا را به سمتی می‌برد که گویی فضای غالب دست آنهاست و شاید کم کم در حال تبدیل به واقعیت بود.
با روی کار آمدن دولت نهم در سال 84 کمی این فضا شکسته شد و حزب‌اللهی‌ها «تمایل» ابراز عقاید خود را پیدا کردند. گویی تازه متوجه شده بودند که شعارهای انقلاب و گفتمان امام و رهبری طرفداران زیادی دارد که حتی می‌توان با این شعارها رئیس جمهور شد! نکته‌ای که حتی خیلی از سیاسیون طرفدار نظام هم شاید قبل از انتخابات 84 باور نمی‌کردند که البته این باور در تبلیغات انتخاباتی‌شان نمود داشت. البته یکی از برکات فتنه 88 هم ضرورت ابراز اینگونه عقاید و دفاع از نظام بود که تجلی آن را همه در 9 دی 88 دیدیم.
حال به دلیل رفتار غلط برخی رسانه‌ها و برخی سیاسیون مارپیچ سکوت دیگری در میان حزب‌اللهی‌ها ایجاد شده است و آن مارپیچ سکوت دفاع از دولت بما هو دولت جمهوری اسلامی است. بدنه حزب‌اللهی کشور از ترس اینکه نکند انگ و برچسب طرفداری از «جریان انحرافی» بخورد، از خدمات ارزنده دولت هم حرفی نمی‌زند و از تخریب‌های پیاپی دولت توسط مخالفین نظام ککش نمی‌گزد! انگار نه انگار این دولت، دولت جمهوری اسلامی ایران است و دولتی است که اکثریت خدمتگزاران آن طرفدار گفتمان امام و رهبری هستند؛ حال گیریم که سودجویان و قدرت‌طلبانی هم در آن نفوذ کرده باشند و دنبال منفعت‌های شخصی خود باشند. سوال این است که آیا سکوت کردن در برابر تخریب‌های دولت از ترس انگ‌خوردن جایز است؟ آیا هجمه‌های همه‌جانبه و ناجوانمردانه علیه دولت به این شیوه، باب تخریب دولت‌های بعدی جمهوری اسلامی را هم باز نمی‌کند؟ اصلا آیا جایز است که به بهانه جریان انحرافی این همه تخریب علیه دولت در رسانه‌ها و خبرگزاری‌های معتبر ما صورت بگیرد بدون اینکه حرفی از نقاط مثبت دولت شود؟ (+) آیا جریان انحرافی ادعایی آنقدر قدرت دارد که شاکله دولت را عوض کرده است؟ مگر رهبر معظم انقلاب تاکید بر نقد منصفانه نمی‌کنند و تفاوت نقد و تخریب را بارها و بارها بیان نکرده‌اند؟ (+)
اگر عمر و فرصتی باقی بود، در حال تهیه یادداشتی هستم که تفکرات انحرافی را معرفی کنم؛ نحوه برخورد رسانه‌های مدعی ولایتمداری با جریان انحرافی را بررسی کنم (+) و شیوه درست برخورد با تفکرات انحرافی را تبیین نمایم.


 

نظرات  (۷)

کور شدن در برابر نقاط فوق العاده دولت احمدی نژاد و بزرگنمایی کوچکترین مشکلات، نشاندهنده این است که مخالفین دولت قصد دلسوزی ندارند و به دنبال قدرت هستند.
به خاطر همین حضرت آقا "جریان انحرافی" در دولت را قبول ندارند و ملاک هایی را برای انحراف ارائه دادند که تمامشان به مخالفان دولت الهی احمدی نژاد تطبیق دارد، به خاطر همین ما از مخالفین دولت به خاطر "انحرافشان" ابراز برائت و تنفر می کنیم.

خداوند احمدی نژاد صبور و خدمتگزار را حفظ کند که بعد از رهبری، هیچکس حتی با او قابل مقایسه نیست.

جریان فاسد و انحرافی که مایه امیدواری آمریکا هستند و با شایعات بازار را به هم می ریزند و به آمریکا پالس می دهند، مخالفین احمدی نژاد هستند که با دروغ بزرگ جریان انحرافی در دولت مورد تائید آقا، می خواهند فساد و خیانت های خودشان دیده نشود. خداوند جمیع آنها را با دوستان فتنه گر و اصلاح طلبشان محشور کند.
این نظریه رو همیشه دوست داشتم..حتی یادمه در این بحران بی منبعی نزدیک 100 صفحه در مورد نظریه پرداز ان و اینکه چه فضایی باعث شد به این نظریه برسد نوشتم..برای درس نظریه های ارتباط جمعی کارشناسی ارشد
بسیار خوب استفاده کاربردی از نظریه داشته اید..خسته نباشید
۰۱ اسفند ۹۰ ، ۲۲:۲۱ حمید درویشی
سلام بر شما
اتفاقا جمعیت زیاد راهپیمایی ها را می خواستم با همین مارپیچ سکوت تبیین کنم که وقت نشد. خیلی نظریه جالبیه.
۰۲ اسفند ۹۰ ، ۰۸:۵۲ علیرضا ملوندی
آفرین قاسم جان به نکته خیلی خوبی اشاره کردی واقعاً این مارپیچ داره پیچیده میشه و شاید بشه گفت تا حدی هم داره به واقعیت تبدیل میشه باید یه کاری واسش کرد
۱۸ اسفند ۹۰ ، ۰۰:۳۵ علی ملکی - قظعه شهداء
سلام علیکم
ببخشید بدلیل مشغله زیاد که قطعا خبردارید ، وقت مراجعه پیدا نکردم ...
مثال بسیار خوبی رو زدین ، من بی صبرانه منتظر یادداشت شما در مورد تفکرات انحرافی هستم ...
اما به نظر من عدم ارائه پاسخ درست و تبیین مسائلی که در مورد جریان انحرافی و ابعاد اون که اتفاق افتاده ، به بعضی افراد علی الخصوص افکار عمومی باعث در صدر قرار گرفتن خبر جریان منتصب به دولت در خبرگزاریهاو وبلاگها شده ، عملکرد دولت با این ابعاد وسیع بر کسی پوشیده نیست ، اما همونطور که گفتم باید به علامتهای سوال بوجود آمده پاسخ درست داده بشه تا شائبه ای در ذهن کسی پیش نیاد و نمونه ، من در هر جمعی مطرح کردم هیچکس نتونست دفاع کنه ، حتی خیلی از حامیان دولت ، بعضی حزب اللهی ها متاسفانه یاد گرفتن تا با زور نظرشون رو غالب کنند که این کار درستی نیست
در کل از دشمن و یا رقیب انتظار تعریف نیست !!!

«چراغی را که ایزد برفروزد هر آنکس پف کند ریشش بسوزد.»
۱۸ اسفند ۹۰ ، ۰۰:۳۶ علی ملکی - قظعه شهداء
مواظب باش تو این مارپیچ ، پیچ نخوری گم بشی :D
۱۸ اسفند ۹۰ ، ۱۸:۱۷ صفایی نژاد
سلام
خیلی بی‌صبرانه منتظر نباشید چون خیلی سرم شلوغه، احتمالا طول می‌کشه D:
یه مطلب آماده کردم راجع به این موضوعی که شما نوشتید دولت باید پاسخگو باشه که حضرت آقا می‌فرمایند در نظام اسلامی اساس باید بر حسن ظن باشه. اون کسانی که تهمت می‌زنند باید اثبات کنند. میتونید این یادداشت را اینجا بخوانید:
http://safaeinejad.ir/?p=1400
در مورد موضوع جریان انحرافی هم قبلا چند تا پست گذاشتم که بد نیست ببینید:
اول از همه به نظرم واجبه که شما منشور خودی و غیرخودی از منظر رهبری را بخوانید و متوجه بشوید که کدوم تفکرات انحرافی هستند:
دو پست در این رابطه موجود است:
منشور خودی و غیر خودی (1) http://safaeinejad.ir/?p=334
منشور خودی و غیرخودی (2) http://safaeinejad.ir/?p=337
بعدشم اینا رو بخونید:
وقتی قوای سه‌گانه اشتباه می‌کنند، وظیفه ما چیست؟ http://safaeinejad.ir/?p=1083
حجت الاسلام نبویان و چگونگی معرفی جریان انحرافی http://safaeinejad.ir/?p=1115
با این همه غش در تیترزنی با ورع مطبوعاتی فاصله بسیار داریم http://safaeinejad.ir/?p=1158
این هم بخونید که بدونید از منظر رهبری با فکر غلط باید چگونه برخورد کرد http://safaeinejad.ir/?p=170

ارسال نظر

کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">